Can Clotas, de perfecte uitvalsbasis om de Costa Brava en het hinterland van Catalonië te ontdekken

Wij (Els & ik) maakten deze zomer een mini-roadtrip door een deel van Catalonië. In totaal 2 weken op reis in Spanje, Olé! We trokken naar de grillige kust van de Costa Brava, zijn ongekende hinterland en de gouden stranden van de Costa Daurada, met de wagen dan nog! Tweemaal olé. We verdeelden de 1.300 km die Aalst en onze eerste verblijfplaats scheidde netjes in twee door een tussenstop in la douce France, maar dat verhaal lees je hier.

Onze eerste verblijfplaats in Spanje heette Can Clotas, een bed & breakfast in de Alt Empordà en we gingen er 3 nachten slapen. Gekozen via booking.com, met als selectievoorwaarden: een zwembad, op het platteland en niet te duur. Nu ja dat laatste is relatief, als je een tijdje in de luxe en charmehotels gewerkt hebt… De score van 8,9 deed de verwachtingen alvast hoog oplopen.

 

IMG_3750

 

En die verwachtingen werden ruimschoots ingevuld: Een 14 eeuwse can (Catalaans voor landhuis) dat met zorg werd aangepast naar de moderne noden. Bovendien was de verwelkoming door onze Catalaanse gastvrouw hartelijk. Na een korte rondleiding brengt ze naar onze kamer. Waw! De originele houten balken aan het plafond en de ruwe stenen aan de muren maken het bijzonder sfeervol. We hebben ook een groot terras met uitzicht op de omliggende akkers en weiland. Me gusta!

 

Kamer met terras in Can Clotas - Crema Catalana - blog over Spanje

 

We laten onze bagage achter en besluiten een plons te nemen in het zwembad. Dat doet deugd! De thermometer geeft intussen al 36 graden aan en dus is de verfrissing meer dan welkom… Verder staan er ligstoelen in de tuin waar je kan relaxen en er is ook een tafeltennistafel. Ook aan de kindjes is er gedacht, een overdekte speelplek met leuke dingen.

Op de bovenste verdieping is er een ruim salon met keuken waar je zelf mag koken. Een drankje neem je uit de honesty bar. En wil je piano spelen, dan kan dat ook, want er staat een mooie vleugelpiano. Els kan het niet laten en tokkelt Fur Elise, maar durft niet verder te spelen wanneer er een toeschouwer komt opdagen. Ter plaatse dineren kan als je het de avond ervoor aanvraagt. Wij vragen aan de heer des huizes, een Argentijn die al enkele jaren in Catalonïe werkt en woont een adresje voor het diner. Hij raadt ons restaurant Carles Antoner aan in Lladó, het dorpje ernaast. Het water komt mij opnieuw in de mond wanneer ik hieraan terugdenk.

Els op de piano bij Can Clotas - Crema Catalana - blog over Spanje

 

Na een heerlijke nachtrust begeven we ons s’morgens naar de oude graanschuur voor het ontbijt. Alles wat je maar wenst is aanwezig. Ik maak me een café con leche en maak wat pan con tomate. De gastheer komt langs en zet een zacht muziekje op. Hij vraagt ons naar wat we van het restaurant van gisterenavond vonden en geeft ook wat tips voor vandaag mee. Hij is supervriendelijk en best grappig, want hij switcht zonder te beseffen van het Spaans naar Catalaans en dan naar het Engels.

 

De ontbijtzaal in de oude graandschuur bij Can Clotas - Crema Catalana - blog over Spanje

 

Voor we het goed en wel beseffen, zijn er 4 dagen en 3 nachten voorbij en moeten we helaas afscheid nemen. Wij bezochten vanuit Can Clotas onder andere het vulkanische gebied van La Garrotxa met de leuke plaatsjes Besalú, Olot en Banyoles, maar ook het Figueres van Salvador Dalí. Verder is het ideaal gelegen voor het ontdekken van de Empordà en de leuke kustplaatsjes aan de Costa Brava zoals El Port de la Selva, Cadaqués en L’Escala.

Kenny

 

Can Clotas telt 8 kamers (als ik me niet vergis), 3 appartementen en is kindvriendelijk. Het ligt op 15 minuutjes rijden van Figueres en op iets minder dan 1.300 km van Brussel. De gastvrouw en –heer doen er alles aan om jouw vakantie perfect te laten verlopen en niets is hen te veel. Dit is de perfecte uitvalsbasis om te Costa Brava en de Emporda te ontdekken vanuit alle rust. In het hoogseizoen betaal je iets meer dan 100 euro voor een kamer met terras inclusief ontbijt. Iedereen aan te raden!

 

Spaanse muziek … met een Vlaams kantje

En neen, ik heb het niet over Belle Perez. Van de Jazz-stem van Buika naar het Spaanse popfenomeen Soraya Arnelas. Soraya werd in 2005 ontdekt tijdens de Spaanse Star Academy, Operación Triunfo. De Belgische variant (destijds te zien op de commerciële omroep) was maar een kort leven beschoren, maar in Spanje bleek het een succesverhaal. Niet enkel Soraya, maar ook andere artiesten zoals David Bisbal, David Bustamente, Edurne, … en vele anderen komen uit deze kweekstal.

Soraya brengt vandaag leuke popdeuntjes in het Engels maar dat de dame Spaanse roots heeft, hoor je meteen. Samen met Antoine Clamaran, een Franse DJ bekend van onder andere de mythische Gay Tea Dance in de Palace (n.v.d.r.: neen, niet die in Aalst …), veroverde ze Europa met de hit ‘Live your dreams‘.

Toegegeven, het Engelse repertoire van de dame komt nog niet aan de enkels van enkele van haar hits in haar moedertaal. Soraya’s eerste knallers ‘Mi mundo sin ti’ en ‘Corazon de fuego‘ blijven goed klinken. Kan moeilijk anders, hitmachine Kike Santander schreef beide songs en was bovendien ook nog de producer van het volledige debuutalbum. Nog nooit van Kike gehoord? Toch wel hoor: ‘Let’s get loud‘ van ‘Jennie vanop den hoek‘ werd door hem geproducet en hij schreef het volledige tweede Spaanse album van Gloria Estefan (zonder de Miami Sound Machine). De intussen niet meer zo jonge heer is een fenomeen als het op Spaanse muziek aankomt.

In 2008 kwam er, na twee plaatjes vol covers, een nieuw album met enkele Spaanse nummers : ‘Sin Miedo‘. Mijn favorietjes op dit album : ‘Sin miedo‘, ‘Caminaré‘ en ‘Angel caido‘.

En de Vlaamse link? Wel op de albumversie van Caminaré hoor je de stem van Kate Ryan … Je kent ze wel, de Limburgse dance-queen die met haar kniezwengel niet de verhoopte potten brak op het Eurovisiesongfestival, maar diezelfde kniezwengel wel wist om te zetten in Europese bekendheid en meer dan 3 miljoen verkochte platen. Ter vergelijking : God (n.v.d.r. : Regi) en zijn zoetgevooisde engel Linda verkochten volgens het IFPI/BEA slechts 2,1 miljoen plaatjes.

Steven

 

 

 

Terug naar ‘la piel que habito’

Necesito amar
quiero ser la luz que besa la flor
Necesito amar
ser la flor que se da solo con pasión.

Terug naar het bruidsfeest … Het pianospel en de stem van zangeres Maria Concepción Balboa Buika (Concha Buika) zorgen voor één van de beklijvendste scenes uit de film.

Concha Buika is een Spaanse zangeres, geboren in Palma de Mallorca. Een dame met talent. Haar naam wordt genoemd als aanvulling op het rijtje van volgende grootheden : Nina Simone, Cesaria Evora, Edith Piaf en Amy Winhouse. In 2000 leerde de wereld haar kennen dankzij het album Mestizüo. En het succes bleef niet uit. Samenwerkingen met onder andere Charles Aznavour en Nelly Furtado en (Latin) Grammy nominaties voor 4 van haar albums. Waarom? Luister zelf naar enkele pareltjes!


En het talent van Buika beperkt zich niet tot het gebruik van haar stembanden. Neen, de dame bracht ook twee dichtbundels uit, ze componeert en ze neemt de productie van haar albums op zich, ze drumt, speelt op de basgitaar en ze werkt aan een film. En voor diegenen die vinden dat deze dame nog niet hard genoeg werkt: ze schrijft intussen ook nog aan een boek en een opera.

Haar nieuwste muzikale werk is vanaf 16 oktober te koop : ‘Vivir sin miedo‘ of ‘Leven zonder angst’. En hierbij hoort natuurlijk een ‘World Tour’ #VivirSinMiedoWorldTour. Voorlopig onder andere op de agenda : 21/okt Amsterdam, 7/nov Barcelona en 27/feb in Brussel. Zeker de moeite waard om een ticket te kopen!

Steven

Yogi’s verenigt u …

… en ga op reis ! Naar Barcelona ! :-)

Driewerf hoera voor Archilovers. Het wekelijkse ‘ik-zoek-naar-leuke-designtips’ heeft weer een pareltje opgebracht. Ikzelf ben geen yogi, maar ik ken er enkele die verrukt zullen zijn met volgende tip.

In de oude stad, vlakbij de Catalaanse bibliotheek, vind je het Yoga Weeks Centre. Ze omschrijven zichzelf als een modern toevluchtsoord, waar je terecht kan voor een week vol met yoga, wel-zijn, cultuur en gezond leven. Wat mag je verwachten? Dagelijkse yogaklassen met de beste, internationaal gerenommeerde lesgevers, een fantastische locatie (de foto’s spreken voor zich!), een vegetarische brunch na de ochtendles en hele boel andere activiteiten.

Volgens de website kan je er terecht voor enkele dagen    , een week of veel langer. Een week is ideaal, perfect om de dagelijkse hetze los te laten en tot rust te komen. Of je nu een ervaren yogi bent of niet, het maakt niet uit. Iedereen is welkom! En met slechts 12 bedden ben je alvast zeker dat de lesgevers voldoende tijd met je zullen doorbrengen. En de kostprijs? Een weekje kost je €599, inclusief 3 uur yogales per dag (!), elke dag een vegetarische brunch en de overnachting … Peanuts, niet?

Ik heb zowaar zelf zin gekregen om te vertrekken 😉

Steven

PS : ze hebben ook een boot … Geen ‘zeil-je-voor-het-eerst-dan-sla-je-een-flater’, maar yoga beleven op de Middenlandse Zee. Van Barcelona over Formentera naar Ibiza … Count me in!

Yoga Weeks Centre Yoga Weeks Centre 

Yoga Weeks Centre Yoga Weeks Centre

Yoga Weeks Centre

Van al-Majrit tot Madrid

We beginnen bij het begin : Madrid is de hoofdstad van Spanje, de grootste stad op het Iberisch schiereiland, de op twee na grootste stad van de Europese Unie en een wereldstad … Lees: er valt dus vanalles te doen, te bekijken, te beleven, te leren, …

Onze eerste trip naar Madrid dateert ook al van enkele jaren geleden. Het gezelschap : Kenny, Kristof, Dieter en ikzelf. Het verblijf : Hostel (! ja, dat kunnn we ook 😉 ) Las Musas Residence, op 10 minuutjes wandelen van de Puerta del Sol en de Plaza Mayor.

Tijdens het 4-daags verblijf, trokken we er samen met onze gids-voor-één-dag, Adam Christopher Evans, op uit en kregen we een zeer verstaanbare uitleg over het ontstaan van Madrid en haar geschiedenis. De geschiedenis van een wereldstad laat zich niet neerpennen in enkele regels, dus beginnen we bij de naam.

al-MajritDe eerste historische informatie over Madrid komt uit de 9e eeuw na Chr. Je raadt het al, geen informatie over het bestaan van Madrid tijdens het Romeinse Rijk of tijdens de Visigotische periode, in tegenstelling tot Sevilla, Barcelona, Tarragona en Valencia. De reden : de isolate ligging, ver weg van de zee en ver weg van bestaande handelsroutes.

In de 9e eeuw was het echter de beurt aan de Moren om de plak te zwaaien op het Iberisch schiereiland. Op de plek waar nu het Palacio Royal is terug te vinden, stond ten tijde van Mohammed I van Córdoba een paleis. Mohammed I was de toenmalige emir van het Arabische rijk Al-Andalus, of het door de Moren veroverde gebied op het schiereiland. Het paleis werd gebouwd aan de rivier Manzanares, door de Moren omschreven als ‘al-Majrit’, wat zoveel betekent als waterbron. Met de tijd werd ‘al-Majrit’ Madrid en werd de stad alsmaar belangrijker binnen Spanje en de wereld.

Meer weten over Madrid … boek je vliegtuigticket en trek erop uit ! Of hou natuurlijk onze blog in de gaten 😉

Steven

De Las Musas Hostel telt 44 kamers en krijgt van haar booking.com-bezoekers een mooie score en lovende commentaren. De hostel werd in 2011 op de Hoscars uitgeroepen tot de ‘beste hostel in Madrid’. Gelegen vlakbij Plaza Mayor en de Puerta del Sol is dit de perfecte uitvalsbasis om Madrid te verkennen. 

Plaza de la Villa  Palacio Royal

 

 

 

De huid waarin ik woon …

… ,of ‘La piel que habito’, is een meesterwerk van Pedro Almodóvar uit 2011. Bijna 2 uur lang weet Almodóvar je aan het scherm te kluisteren met deze psychologische thriller. De film, met Antonio Banderas en Elena Anaya in de hoofdrollen, is gebaseerd op een novelle van Thierry Jonquet en ging in premiere op het 64ste filmfestival van Cannes. Het succes bleef niet uit en de film kaapte nadien nog enkele prijzen weg, waaronder beste Internationale Film op de 65ste BAFTA’s, en kreeg maar liefst 16 nominaties op de befaamde Goya Awards, waarvan er vier werden verzilverd.

Canvas zendt vandaag, 18 september, om 21u10 de film uit. Vergeet het avondje uit en installeer je straks knus, met een dekentje, een glaasje wijn en een knabbel, in je zetel en geniet van 2 uur filmplezier. De film kreeg van Focus Knack alvast 4 sterretjes, dus je zit goed voor een avondje vol spanning en intens genieten.

En voor de liefhebbers, de soundtrack werd gecomponeerd door Alberto Iglesias. Iglesias is niet de eerste de beste. Hij kreeg voor enkele van zijn composities een nominatie voor een Academy Award en voor de soundtracks van ‘La piel que habito‘ werd hij bekroond met een Goya Award, net zoals voor de soundtrack van ‘Todo sobre mi madre‘, ‘Hable con ella‘ en ‘Volver‘, enkele andere parels van Pedro Almodóvar.

Ik kijk alvast uit naar mijn date met de televisie, de zetel en het dekentje!

Steven

De lekkerste ijsjes ter wereld vind je in… Spanje natuurlijk!

De lekkerste ijsjes ter wereld vind je in… Spanje natuurlijk, en dan nog wel in Catalunya, onze favoriet! Deze zomer (in de hoop dat hij nog niet helemaal afgelopen is), ging ik samen met Els 2 weken naar Catalunya op reis. Een weekje het hinterland van de Costa Brava ontdekken en een weekje relaxen aan de gouden stranden van de Costa Daurada. En geloof me, het was een hele opgave om Els, als Italië lover, te overtuigen van – laat staan 2 weken – Spanje. Ik kon ze uiteindellijk over de streep trekken met de belofte een bezoek te brengen aan wat weleens genoemd wordt als het beste ijssalon ter wereld: Rocambolesc.

 

Dat is het ijssalon van de gebroers Roca in Girona. Josep, Joan en Jordi, hebben samen het restaurant El Celler de Can Roca, al twee maal verkozen tot beste Restaurant ter wereld en drie Michelin sterren rijk. De jongste broer, Jordi, staat in voor de desserts en hij is ook de drijvende kracht achter de ijsjes. Je kan kiezen uit 6 smaken, o.a. vanille en cocos met violet te combineren met 34 verschillende toppings zoals rotsjes van honing of pistache met groene thee, op een hoorntje, in een potje of tussen een verwarmd koekje. Ze zijn het ijssalon gestart om ook de man uit te straat te laten genieten van de buitenaards lekkere desserts van hun jongste broer en daar zijn ze wonderwel in geslaagd, het water loopt me opnieuw in de mond wanneer ik eraan terugdenk.

Het interieur is geïnspireerd op de chocoladefabriek van Willy Wonka, een personage uit het boek “Sjakie en de chocoladefabriek” van jeugdschrijver Roald Dahl en dat alleen is al een bezoekje waard. Eenmaal binnen kan je onmogelijk aan de verleiding van een ijsje weerstaan. Wij keerden alvast terug na het eerst ijsje, want Els wou voor haar “studie” (ze volgt een cursus ijs bereiden) na het appel-uit-de-oven ijs toch ook de vanille proeven. Opnieuw een potje en drie toppings (blauwe bessen, brownie en stukjes krokante caramel) later waren we overtuigd, dat zijn echt de beste ijsjes ter wereld! Alleen daarvoor al zouden we terug naar Girona gaan.

Kenny

Rocambolesc vind je in de Carrer de Santa Clara 50 in Girona, een straatje linksaf op de Plaça de la Independencia wanneer je vanuit het oude centrum de rivier Onyar oversteekt langs Pont de Sant Angusti. Vanop deze brug maak je de ideale foto van de kleurrijke hangende huisjes van Girona. Verder is Girona zelf een leuke stad, zeker een bezoekje waard, maar dat lees je hier binnenkort wel! Intussen hebben ze ook een vestiging in Platja D’Aro, in Madrid en je vindt ze ook terug in hotel Omm in Barcelona.

Een klooster, wijn en koningen

Een ‘must see’ wanneer je op vakantie bent in de streek rond Cambrils en Salou, is het klooster van Poblet. Drie keer heb ik het nu al bezocht en het blijft een toppertje …

Het klooster werd opgericht in 1150 na Chr. en bleef in gebruik tot 1835. Een wijziging in de Spaanse wet zorgde ervoor dat het klooster werd gesloten tot 1940, wanneer Italiaanse monniken de gebouwen terug in gebruik namen. Sinds 1991 staat het klooster op de werelderfgoedlijst van UNESCO en 5 jaar geleden kreeg het klooster de hoogste Catalaanse onderscheiding, de Medalla d’Or de la Generalitat, en dit voor haar culturele en historische staat van dienst.

Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet

Poblet was destijds het koninklijke pantheon van de ‘Crown of Aragón’. En dat maakt het klooster ook een heel klein beetje belangrijk voor onze Belgische geschiedenis (misschien een beetje kort door de bocht, maar onder het motto ‘aangetrouwde familie is ook familie’ kan alles). Zo ligt de voorvader van onze voormalige koningin, Fabiola di Mora y Aragón, Juan II opgeborgen in klooster, samen met zijn tweede vrouw Joana Enríquez.

Monasterio de Santa Maria de Poblet In de periode 1835 – 1940 raakte het klooster in zwaar verval en de graftombes van de verschillende koningen van Aragon werden ontheiligd en de resten verhuisden naar de kathedraal van Tarragona. In 1940 werd, zoals gezegd, dankzij de komst van enkele Italiaanse monniken, het klooster terug heropgebouwd en kwamen de resten van de het geslacht van Aragón terug naar ‘huis’. Als herinnering aan het 100-jarig verval werd een deel van het oorspronkelijke gebouw niet gerestaureerd.

Een bezoek aan Poblet vraagt om een gegidste rondleiding. Het gebouw ademt geschiedenis. Een gids vertelt je, ook in het Engels, over de verschillende koningen, het leven in het klooster en over de wijnproductie van de kloosterbewoners. En dat er lekkere wijn werd gemaakt, daar zijn de vele wijngaarden rondom getuige van.Zicht op de vallei

De familie Torres bezit er vandaag de dag de 160 hectare grote wijngaard ‘Les Muralles’, waarschijnlijk de best gekende Torres wijngaard. Op de ranken vinden we onder andere Syrah, Garnacha Tinta, Monastrell, … Goed voor onder andere de Gran Sangre de Toro, intussen de favoriet van vader P. Twee andere, kleinere wijngaarden in de buurt groeien onder andere Chardonnay, Cabarnet Sauvignon en Sauvignon Blanc. Druiven die op fles resulteren in onder andere de Fransola, de Gran Viña Sol en de Gran Coronas.

Aan de poort van het klooster vind je zelfs een Torres winkel waar je na een bezoek niet zonder een flesje huiswaarts keert. En doe zeker ook enkele wandelschoenen aan. Via enkele mooie paadjes sta je al gauw perplex van enkele mooie zichten over de vallei.

Steven

Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet

Viva El Hierro

Groene zieltjes onder ons dromen er al langer van, maar op het Canarische eiland El Hierro is het zo ver: het eiland draait volledig op hernieuwbare energie. Op de toeristische webpagina van het eiland, pakken ze hier terecht mee uit: Somos Geoparque. Het Geo-park label wordt ondersteund door UNESCO en verzamelt lokale, innovatieve ontwikkelingen die als doel hebben de levenskwaliteit te verbeteren. De combinatie van water- en windenergie, twee energiebronnen die voldoende op het eiland aanwezig zijn, zorgt voor een constante groene energievoorziening. De Gorona del Viento-centrale vormt een inspiratiebron voor andere kleine eilanden, die een gelijkaardig systeem zouden kunnen opzetten. De Canarische Eilanden nemen hiermee een pioniersrol op zich in de evolutie naar een duurzame leefomgeving. Het kleine El Hierro staat dan ook met stip op onze bucket list :)

Suzanne

Licht is alles … zonder licht is er niets

Dus, breng een beetje Spaans licht in huis, zoals ik: een zwarte Discocó van Marset. Een ontwerp uit 2008 van designer Christophe Mathieu, een Spanjaard met een Franse naam, geboren inMarset-Lampara-Discoco-132-black-gold-451x602 Duitsland.

Of ze nu brandt of niet, de Discocó is een pareltje. Een lichte retro-toets, maar toch hedendaags … perfect voor een modern interieur. De luchter (of luster zoals we wel eens (altijd 😉 ) durven zeggen) mag je na aankoop zelf in mekaar steken. Het pakket bestaat uit een chroom basiselement waarin je de lamp (of lampen, afhankelijk van de gekozen grootte) en ook de 35 zwart/goude (of witte, of grijze, …) schijven bevestigt.

En is er wel genoeg licht? Tuurlijk! De Discocó geeft direct neerwaarts licht en zorgt bovendien ook voor een leuk spel van licht en schaduw!

En wat heeft dit met Spanje te maken, naast een half-Spaanse ontwerper? Wel, de ontwerper werkt voor Marset, een in 1940 opgestart familiebedrijf, gevestigd in Barcelona. In 2015 won het bedrijf de ‘Premio Nacional de Diseño’, mede doordat het bedrijf de laatste jaren enorm groeide (met tot als resultaat een omzet van meer dan 10 miljoen euro (!) ).

Steven

‘… La luz es todo. Al final, si no hay luz, no hay nada’ – Inma Bermúdez, Industrial designer Marset