Tapas in Parijs

Vooraleer we onze stap- en loopschoenen aantrekken voor Levensloop, nog snel een blogje over het voorbije weekend. We zijn er nog maar eens op uit getrokken … deze keer naar, jawel, Parijs. Nu, ik hoor jullie al denken, wat hebben jullie in godsnaam in Parijs verloren, deze blog gaat over Spanje … Toch, jullie zouden nu stilaan al moeten weten dat wij overal een link vinden met Spanje ūüėČ Ook deze keer dus …

La Mangerie - gezelschapHet Spanje in Parijs vonden we dankzij de meest getalenteerde uit¬†onze vriendenkring, Nicolas Keppens. Nicolas is thuis in de lichtstad en wist ons te vertellen dat ze in de Petite Mangerie de beste tapas van Parijs serveerden. Dat zijn zeer zware woorden die we moesten testen … het testpubliek: mijn nicht Suzanne, haar nichten Katrien en Annelien, deze nicht en Nathalie, die het hoog nichtgehalte wat mocht compenseren :-)

De dames waren al snel akkoord met het idee om op vrijdagavond tapas te eten. De foto’s op het wereldwijde web waren overtuigend genoeg … het enige probleem: wat nemen we … La Mangerie of La Petite Mangerie. Voorzienig als we zijn, waagden we onze kans in de grootste van de twee: La Mangerie (welk toevallig ook dichter bij het hotel lag … op plan, in werkelijkheid en met Suzanne als gids bleek dit net iets anders). Reserveren kon via SMS, zeer handig. De bevestiging¬†van de reservatie kwam er een dagje later.

Op vrijdag 9 september trokken we vanop Place de la R√©publique (uiteraard waren we gelogeerd in het Crowne Plaza Hotel … het verslag van de discussie om tot dat besluit te komen, bespaar ik jullie). Wat op plan (en in vogelvlucht) dus een kleine tocht bleek te worden, werd uiteindelijk een verkenningstocht door de straten van Parijs. Het werd zelfs zo erg dat een vriendelijke metrobediende ons ter hulp schoot en ons een plannetje van Google Maps afdrukte … ja … ZO erg … :-) Maar eind goed, al goed … iets na acht stonden we in het restaurant en werden we door een vriendelijke meneer ontvangen … en dit met een shotje alcohol. De mens moet gezien hebben dat ons (lees: mijn) stressniveau de pan uit swong. Ik kan alleen maar zeggen dat het shotje deugd deed … Het restaurant zelf leek piepklein. Gelukkig hadden we een reservatie. Een andere vriendelijke ober nam ons mee naar een kast (?) en we werden vriendelijk verzocht om door de kast naar een ander deel van het restaurant te stappen … Ik vraag mij af of ‘sortir de l’armoire‘ dezelfde betekenis heeft als bij ons ūüėČ Gelukkige had ik al enige ervaring en was dit al bij al niet zo’n traumatische ervaring, niettegenstaande dat mijn gezelschap bestond uit vier madammen :-p

Bestellen in La Mangerie

Door een mogelijk nog vriendelijker dametje werden we aan tafel gezet en we konden eraan beginnen. In ons zaaltje stonden er een 10-tal tafeltjes en een olijfboom (!). Bestellen gebeurt met pen en papier … heel handig. Invulblaadjes waarop je je eet- en drankkeuze kan aanduiden, werden nadien opgehaald door onze vriendelijke dienster. Wij kozen voor … (bijna) alles, uiteraard :-p : een overheerlijk stukje Onglet, hemels gebakken, patatas bravas, buratta met vijgjes¬†(D-O-D-E-L-I-J-K), gazpacho, ceviche, … allemaal om ter heerlijkst. De drank vloeide rijkelijk … en dubbel. Na een eerste slok van mijn tweede G&T bleek dat ze de tonic waren vergeten … een goed gevuld glas waar later nog maar een klein streepje tonic bij kon. Na de eerste slok kwam in allerijl een ober aangelopen met nog een ‘kom’ Gin … blijkbaar hadden ze mij de verkeerde gebracht. Dus nu de juiste bestelling, van het huis! Het kon niet op.
Sfeerbeeld La MangerieNa wat zwelgen en vreten, kozen de dames voor een dessertje … bij ondergetekende was de brouwer al langs geweest, dus veel nood aan de bakker was er niet meer. Nu ja, de ogen van de dames waren ook veel groter dan hun buik wat resulteerde in vele restjes … zonde ūüėČ

Na al dit lekkers was het tijd voor … de rekening. En die viel zeeeeer goed mee, rekening houdend met het feit dat we zo vol als een ei zaten, dat er redelijk wat alcohol is gevloeid (G&T, Ricard, een cocktail, …): net iets meer dan 300 euro, voor een gezelschap van 5. Als afsluiter werd er ons terug een shotje opgegoten waardoor de tocht naar huis eentje werd vol leute en plezier.

Voila, ik heb er terug honger van gekregen, ik hoop jullie ook :-) Dus, als jullie in Parijs zijn, zeker eens langsgaan in La Mangerie. Nicolas had overschot van gelijk!

Smakelijk!

Steven

Tapas MangerieTapas MangerieLa Mangerie Tapas

De legende van Sant Jordi

Tijd om nog eens in de pen – of beter het klavier – te kruipen. Het Spaanse beestje in mij begint zich te woelen. De vele vakantiekiekjes op Facebook van vrienden en familie en de plannen van anderen maken het beestje zelfs nog onrustiger. Voor het einde van het jaar moet er nog een tripje gemaakt worden naar het Iberisch schiereiland, dat kan niet anders.

Terug in de tijd … naar de vakantiejob in Cambrils, nu ja het einde van de vaka Kristof en Kenny vertrokken vroeger naar het Belgenlandje, ik bleef nog wat werken tot het einde van de ‘temporada‘. Een leven dat ik wel gewoon kon worden, wonen aan het strand, enkele uurtjes werken en voor de rest genieten van het zonnetje, een beetje sporten en Spanje ontdekken. Dankzij de papa werd er een VISA aangemaakt op mijn naam … vrijheid! Letterlijk dan, want zonder VISA geen auto en zonder auto bleek Spanje toch wel wat klein ūüėČ Het stalen ros van dienst: een blauwe Fiat Punto.

Inma & JaimeIn de gedaantes van de twee mooiste mensen ter wereld, Inma en Jaime, had ik al snel ook een gids die mij enkele leuke plekjes toonde. E√©n van die plekjes: Montblanc … neen, niet het dak van Europa, maar een Middeleeuws stadje in de buurt van Tarragona. Autistisch als we zijn, heeft Montblanc sindsdien al enkele keren op de planning gestaan. Niets zo leuk als mensen meenemen naar een plek die jij al een beetje kent … slachtoffers van dienst: de mama en de papa, de nicht, ons Wendy en ons Nathalie … en waarschijnlijk zullen er nog wel enkele slachtoffers volgen :) (nvdr: data van de selectierondes worden zo snel mogelijk bekend gemaakt ūüėČ )

Over Montblanc dan :) Zoals gezegd, een Middeleeuws stadje met een authentieke stadskern, omringd¬†¬†Montblancdoor de stadsmuren van weleer. En is het nu net deze stad en haar bewoners die een rol spelen in de legende van Sant Jordi (Sint Joris). Heeeeel lang geleden, leefde er in Montblanc een draak die het leven van de stadsbewoners tot een hel maakte. Hun veestapel was niet meer veilig en al snel werd de bevolking bedreigd in haar voortbestaan door het gebrek aan voedsel. Om te vermijden dat dit zou gebeuren, besloot men om elke dag 1 mens te offeren aan de verschrikkelijke draak. De ongelukkigen waaronder de dochter van de koning werden bepaald door het lot, uiteraard ūüėȬ†Maar … eind goed, al goed … net voor de dochter van de koning zou verslonden worden door de verschrikkelijke draak, werd ze gered door een ridder, Sant Jordi. De draak werd een kopje kleiner gemaakt en op de plaats waar het bloed van de draak stroomde, bloeide een rozenstruik met rode rozen. Sindsdien is het een traditie van Catalaanse mannen om een rode roos te geven aan de vrouw van hun dromen.

MontblancWil je terug in de tijd? Bezoek dan Montblanc rond 23 April. Tijdens de Middeleeuwse week herbeleeft de stad haar geschiedenis met een prachtig festival. Zeker de moeite waard om eens te doen. En uiteraard, zie je de wegwijzer richting Montblanc op een ander moment te voorschijn komen, aarzel geen minuut om hem te volgen en het stadje te ontdekken.

 

 

Steven

Big ChuffyPS: ga in Montblanc op zoek naar het restaurant Big Chuffy … als je het vindt, zeker een hamburgertje¬†gaan eten, het is de moeite ūüėČ Ik vind jammer genoeg niets meer op het net over dit restaurant, ik hoop dat het nog bestaat … De Big Chuffy, te zien op de foto, was net iets te groot … maar er waren ook normale porties te verkrijgen :) Liever geen hamburger? Neem dan een hotdog … van 50 cm … size doesn’t matter zeggen ze dan. Que aproveche!

 

Naar de film …

Zondag … blogdag … of filmdag? Een tijdje geleden kondigden we vol enthousiasme de nieuwe film van Pedro Almod√≥var aan. Plannen werden gesmeed om zo snel mogelijk naar de film te gaan kijken … even opzoeken waar ze de film speelden en de agenda’s openslaan om¬†een datum te vinden. Dat laatste bleek niet zo evident. Wat zijn wij toch drukbezette mensen met volgeplande dagen. Ik geef het toe, ik tref schuld … sporten neemt tegenwoordig het grootste deel van de agenda over … ‘Summer Body 2017‘ is in de maak ūüėČ … daarbij komt ook nog eens de zoektocht naar een ontspannen en lenig ‘Yoga Body 2.0‘ en ja, de week is volgeboekt :-)

Julieta

MAAR … het is uiteindelijk toch gelukt een avond te vinden waarop de 4 muskutiers een ‘date’ hadden in Gent. Even leek een geannulleerde vlucht roet in het eten te gooien, maar uiteindelijk kwam alles goed … afspraak aan het station Gent-St.Pieters, aan de fontijn. Nog snel tijd voor een picnic en nadien een gezonde wandeling in een gezellige avondwarmte richting Korenmarkt.

Op maandagavond naar de film in Gent betekent dat we allemaal studentenkorting kregen … Suzanne had haar studentenkaart al in de aanslag, maar dit bleek uiteindelijk voor niets nodig … onze jeugdige gezichtjes volstonden (de botox en het collageen mag nog even in de kast blijven) … of was het¬†sociale maandag?¬†Nog snel een plasje en wij op zoek naar een plaatsje in de overvolle (ahum) filmzaal.

De afwezigen hadden ongelijk! Zelf ben ik geen Almod√≥var-kenner … nu ja, ik kan enkele van zijn films opnoemen, maar om de √©√©n of andere reden is het mij nog nooit gelukt zijn films te bekijken, buiten twee dan … La piel que habito en, de laatste, Julieta.

En het was een pareltje. In de film maken we kennis met Julieta, een dame die schijnbaar gelukkig is. Maar niets is wat het lijkt. Een toevallige ontmoeting met een jeugdvriendin van haar dochter gooit alle plannen in de war. Door middel van flashbacks en meeslepende muziek vertelt¬†Almod√≥var het levensverhaal van de blonde Julieta … en haar zoektocht naar haar grootste schat … haar dochter Ant√≠a, van wie ze weinig tot niets weet.¬†14599356584885

Ik heb in elk geval genoten van dit filmavondje … vrolijker wordt je er niet van, maar de film is echt, vertelt het leven zoals het kan lopen, zonder te overdrijven. Het verhaal van Julieta kan ieder van ons overkomen, het is geen fictie … en dat maakt het net zo mooi. Plan alvast een filmavondje in met vrienden, met je bijslaap of me je halve trouwboek en geniet!

Steven

PS: ze spelen Julieta nog in de Sphinx, geen zin in de Gentse Feesten, ga zeker een kijkje nemen!

Lo que mueve el mundo

Vakantie … de hoogste tijd om een boekje te lezen. En waarom niet in het Spaans? Straffe kost deze keer: Lo que mueve el mundo uit 2013, door de baskische auteur Kirmen Uribe. Het boek gaat over het leven van Robert Mussche, een vergeten schrijver uit Gent. Mussche werd amper 33 jaar, maar zijn verhaal is zeker de moeite waard om te vertellen. Eentje vol vriendschap en bovenal zeer leerrijk … toch voor een onwetende als ik ūüėČ Blijkbaar heb ik tijdens de lessen geschiedenis zitten dromen … of ze hebben het ons niet verteld :)

201304054picasso-incrustadaHet boek begint bij het bombardement van Guernika tijdens de Spaanse burgeroorlog. Als gevolg van het bombardement zond een deel van de Baskische bevolking hun kroost naar andere Europese steden, in de hoop ze een betere toekomst te geven (Picasso’s Guernika handelt ook over dit bombardement, en is te zien in de Reina Sofia in Madrid). Veel van deze kinderen kwamen terecht in Gent, waar ze werden opgevangen door verschillende families. √Č√©n van deze families was de familie Mussche, die zich ontfermde over Karamentxu. Later zou Robert Mussche zijn dochtertje noemen naar dit meisje.

Het verhaal gaat verder en doet de levenswandel van Robert Mussche en zijn kompaan Herman Thierry uit de doeken. De band die beide Gentenaars hadden, hoe hun vriendschap de tand destijds doorstond (met de nodige ups en downs) en hoe het hen verging in hun latere leven.

Op het einde van de IIde wereldoorlog wordt Robert Mussche door de Duitsers gevangen genomen en overgebracht naar het kamp Cap_Arcona_burningNeuengamme, een concentratiekamp ten zuiden van Hamburg. Naar schatting werden er in dit kamp 106.000 mensen, waaronder joden, verzetstrijders, homo’s, … gevangen gehouden en verloren er 42.000 het leven. Als bij wonder overleefde Mussche het kamp. Op 3 mei 1945 werd het kamp door de Duitsers zelf ontruimd, en dit om te vermeiden dat hun gruweldaden aan het licht zouden komen. Duizenden gevangen werden ondergebracht op schepen in de baai van L√ľbeck, een tocht die het meerendeel te voet heeft afgelegd. Door een jammerlijke inschattingsfout werden de schepen onder vuur genomen door de RAF, met vele doden tot gevolg, ook Robert Mussche.

Lees zeker eens het boek en ontdek het relaas van Robert, Herman, Karametxu, Carmen en haar mama. Het boek is gebaseerd op waargebeurde feiten, maar de auteur liet ook zijn eigen fantasie de loop.

Veel leesplezier!

Steven

Zoals een zomerochtend … zo ben jij

Een weekje na de overwinning van de klaagzang van Jamala, hoog tijd om terug te blikken op het Eurovisie Songfestival. En niet terugblikken op de voorbije editie, maar op, in mijn ogen, √©√©n van de beste inzendingen ooit … uiteraard ingezonden door¬†Spanje :-) Schuldige aan¬†deze retroversie (oh ja, ook op cremacatalana.be kunnen we moeilijke woorden gebruiken): een vrije vrijdag, volgestouwd met kuis-duties, met op de achtergrond Graham Norton and Petra Mede die 60 jaar Eurovision vieren en een kameraad die zijn favoriete Eurosongnummertje deelde … Geen Spaanse inzending trouwens … niemand is perfect :)

Tijdens de, soms toch wel hilarische, verjaardagsviering van het leukste muziekfestival ter wereld, kwam ook mijn favortietje aan bod. Toegegeven, er zijn enkele nummers die onmiskenbaar geniaal zijn … denk maar aan Nicole, C√©line, Mr. Logan, … en nog zo veel anderen … Ooh ah, just a little bit, ooh ah, a little bit more … ¬†Maar eentje (nu ja, twee, lees de voetnoot ūüėČ ), steekt er met kop en schouders bovenuit.¬†In 1973 bracht de groep Mocedades een nummer van¬†Juan Carlos Calder√≥n. Op zijn geweten, nog drie andere inzendingen voor het Eurovisie songfestival, waaronder ‘Nacida para amar’ … ook een veel te mooi nummer gezongen door Nina. Maar niet zo mooi als “Eres tu“. Een liedje waarmee Spanje uiteindelijk tweede werd, na Luxemburg’s Anne-Marie David met “Tu te reconna√ģtras” … toegegeven, ook een toppertje¬†:)

Eres tu” werd uiteindelijk een wereldhit, door Mocedades gebracht in 6 (!) verschillende talen en … hou jullie vast … meer dan 100 keer gecoverd … door zowel de groten als de kleinen der aarde. Onder andere Nana Mouskouri waagde zich aan de Engelse versie en Willeke Alberti ging ‘Waar naar toe?’ … ook zeeeeeeeer knap¬†… Het origineel¬†was trouwens √©√©n van de weinige Spaanse nummers die de Billboard Hot¬†100 heeft gehaald! Een eer die ook Enrique en vader Julio te beurt is gevallen.

Ziezo … we kunnen terug aftellen naar een nieuwe Eurovisie, deze keer in Ukra√Įne … een city trip zit er volgend jaar niet in, maar niet getreurd, het is even¬†leuk om de competitie live te becommentari√ęren via de sociale media :-)

Steven

PS: nog een ander zeer mooi nummer, is deze keer niet Spaans, maar Portugees, dus bijna goed :) Een jonge dame brengt met een innemend enthousiasme een mooie tekst over de liefde, en dit op een melodie die je meteen naar de essentie van ‘saudade‘ brengt … ‘Todas as ruas de amor’ of ‘alle wegen van de liefde’ … de traantjes op het einde maken het volledig af :) geniet!¬†

Lijstjes … lijstjes … lijstjes …

Je hebt ze alvast al gezien op Facebook … lijstjes met tips over vermageren, verdikken, fitness, steden, … Om trendy en hip te blijven, doen we ook mee. Ziehier ons lijstje met nutteloze, toch handige weetjes. Ze komen misschien van pas bij de volgende quizavond, wie weet. Zo ja, laat het ons weten, zodat we kunnen delen in de prijzen :)

  1. Colombus was geen Spanjaard maar … een Italiaan! Ik hoor de wederhelft van √©√©n van onze bloggers al gniffelen … Maar niet te snel juichen Els, Colombus koos uiteindelijk voor Spanje en voor de Spaanse kroon :) Je ziet, zelfs Italianen kiezen voor het Iberisch schiereiland.
  2. Olijfolie … waarschijnlijk denken jullie aan Itali√ę (nog even en ik word beschuldigd van Itali√ę-bashing :-p), maar nee, de grootste producent van olijfolie is uiteraard Spanje. Maar liefst 45% van de wereldwijde productie is Spaans … bovendien kan de gemiddelde Spanjaard ook wat olijfolie verzetten! 14 liter per persoon … dat loopt daar gesmeerd.
  3. Geloof het of niet … er bestaat geen Spaanse vertaling voor deadline :) Dat horen we graag, no stress, ma√Īana. Voor ‘relax’ en ‘take it easy’ bestaan er daarentegen honderden vertalingen ūüėČ Oh ja, we spreken eigenlijk geen Spaans, maar Casteliaans … ūüėČ
  4. Cervantes schreef de eerste echte roman … In 2002 werd het boek zelfs uitgeroepen tot het meest betekenisvolle boek ter wereld.
  5. In Spanje feesten ze graag … te graag. Er zijn meer festivals dan er dagen zijn in een jaar! Kies er maar eentje uit. Ter info, vandaag – 30 april – vieren ze ‘ginderachter’ :¬†D√ćA DE LA ALMAD√ćA in Burgui-Burgi,¬†SEMANA MEDIEVAL DE SAN JORGE in Montblanc,¬†CRUCES DE MAYO in C√≥rdoba, …
  6. De Zweedse hitformatie ABBA probeerde het in de jaren ’80 ook in het Spaans. Niet minder¬†dan 1,2 miljoen exemplaren werden verkocht van ‘Gracias por la musica‘. Een deel daarvan werd verkocht¬†op de … raar maar waar … Japanse markt! :)
  7. In Spanje groeien er maar liefst 400 verschillende druivensoorten en het is de grootste exporteur van wijn ter wereld!
  8. Charlie Sheen heeft Spaanse roots … zijn echte naam:¬†Carlos Irwin Estevez
  9. De Zweedse schone Noomi Rapace (de tegenspeelster van Matthias Schoenaerts in ‘The Drop’) heeft Spaanse roots.
  10. En een laatste weetje: Spanje telt 1 bar per 129 inwoners … omkomen van dorst is zeer onwaarschijnlijk.

Ziezo, een compleet nutteloos lijstje… Voor volgende keer beloof ik met iets interessants voor de dag te komen.

Steven

Waka waka …

Morgen is het ‘Fiesta Latina‘ op het werk … het jaarlijkse personeelsfeest kreeg dit jaar een Latino-thema. Dat maakt mij alleen maar blij. Naar goede gewoonte maakt mijn departement een quizje … en die is dit jaar mooi gelukt :) Van Spaanse acteurs, over films, eten, drinken, dansen, … en muziek. Mijn nichtje van 5 vroeg zich gisteren af wie de mooie dame was bij vraag 13 … Tijd om het schaapje iets bij te brengen!

De mooie dame was¬†Shakira Isabel Mebarak Ripol¬†… of kortweg Shakira. We leerden ze allemaal 15 jaar geleden kennen dankzij het aanstekelijke ‘Whenever, wherever‘. Sindsdien leverde ze alleen maar hits af, zong ze over de ‘donderbeestjes in het huis‘, trok ze zich er niets meer van aan in ‘Don’t bother‘ en bezong ze de Spaanse hoofdstad Madrid.

De nu blonde stoot werd ontdekt door Emilio Estefan, de wederhelft van die andere Latino gigaster uit Miami: Gloria Estefan. Wie de laatste aflevering van Richard E. Grant’s hoteljacht op √©√©n heeft gezien, weet dat dit koppel 500 miljoen dollar waard is … slik … En ze hebben een hotel (het Cardozo hotel, op de Ocean Drive in Miami)! Dus lieve vriendjes, mochten jullie graag een liveverslag lezen over dit hotel, dan stel ik voor dat we een kleine crowdfunding op poten zetten zodat jullie favoriete bloggers een kijkje kunnen gaan nemen … het spreekt voor zich dat dit een zeer zware opoffering wordt¬†ūüėČ

Terug naar Shaki! Shakira werd geboren in 1977, in Baranquilla, als jongste in een ColombiaansLibanees gezin. De dood van haar broer en het verdriet van haar vader inspireerde haar tot het schrijven van haar eerste liedje. Waarschijnlijk had het kleine meisje van toen nooit kunnen dromen waar ze vandaag zou staan: duetten en samenwerkingen met onder andere Wyclef Jean, Beyonce, Rihanna, Alejandro Sanz, Pitbull, Mercedes Sosa, … en onder haar schare fans onder andere wijlen paus Johannes Paulus II.

Shakira is niet alleen uiterlijk een mooie dame … ze heeft ook een hart van goud. Nog voor haar internationale succes, richtte ze in 1997 ‘Pies Descalzos Foundation‘ op. Hiermee wil ze voor elk Colombiaans kind kwaliteitsvol onderwijs verzekeren. Zo bouwde ze enkele extra klaslokalen voor de Gabriel Garcia Marquez School in Altos de Cazuc√°. Meer weten? Trotseer de golven van het wereldwijde web en laat je inspireren! De ‘Pies Descalzos Foundation‘ helpen kan online!

Terug naar het nichtje … sinds gisteren heeft ze een nieuw dansje onder de knie … baaibaai K3 en welkom Waka Waka! Beelden van het opkomend danstalent zijn er alsnog niet, maar wees gerust, die komen er! :)

Vamos por todo!

Steven

Spanje in de kleerkast …

Ik¬†spring terug in de kast … de kleerkast welteverstaan ūüėČ

Iedereen heeft wel een Spaans kledingstuk in de kast hangen … de schuldige hiervoor :¬†Amancio Ortega Gaona. Op 14-jarige leeftijd trok deze Spaanse ondernemer naar A Coru√Īa en vele jaren later startte hij met de productie¬†en verkoop van badjassen, onder de naam van Confecciones Goa. In 1975 nam hij een beslissing die waarschijnlijk zijn hele leven heeft veranderd … hij opende een eerste winkel en dit onder de naam ‘Zara‘, jullie waarschijnlijk bekend ūüėČ 41 jaar later is deze 80-jarige man voor net geen 60% eigenaar van de merken Zara, Massimo Dutti, Bershka, Oysho, Zara Home, Stradivarius, Pull&Bear en nog enkele andere. Zijn personeelsbestand? Maar liefst 14.000 werknemers!

Amancio Ortega Gaona
Amancio Ortega Gaona

En dat toont zich natuurlijk op de bankrekening! Amancio is volgens het zakenblad Forbes de tweede¬†rijkste man ter wereld, met een geschat vermogen van … hou jullie vast … 79 miljard dollar! In 2015 was hij zelfs even de rijkste man ter wereld ūüėČ Maar toch bleef deze man vasthouden aan een simpele levensstijl … hoedje af!

De kans dat jullie in jullie kleerkast iets hebben hangen van Spaanse origine is dus vrij groot. Mocht dit toch nog niet het geval zijn, dan lukt het misschien via volgende Spaanse designers:

  • Crist√≥bal Balenciaga uit San Sebastian – zijn merk is intussen opgenomen in de groep rond Gucci, met aan het hoofd een half-Belgisch artistiek directeur: Nicholas Ghesqui√®re.
  • Paco Rabanne, ook uit San Sebastian – deze architect groeide uit tot het enfant terrible van de Franse modewereld in de jaren ’60. Zijn parfum 1 million klinkt vast bekend in de oren.
  • Adolfo Domingez uit Galici√ę – deze filosoof (!) heeft zijn kledingslijn zien groeien, onder andere dankzij zijn bijdrage aan de serie Miami Vice, en momenteel vind je het merk in √©√©n van de 600 winkels, verspreid over 27 landen!
    Manolo Blahnik
    Manolo Blahnik
  • Manolo Blahnik, geboren op de Canarische eilanden – naast Louboutin en Jimmy Choo √©√©n van de bekendste schoenmerken op deze planeet. Van al zijn schoenen die hij heeft ontworpen, heeft hij per ontwerp √©√©n paar bewaard. De dame die deze collectie erft, sterft¬†volgens mij onmiddellijk aan een hartstilstand¬†… 25.000 paar schoenen! Genoeg om meer dan 68 jaar lang elke dag een ander paar aan te trekken!

En voor de mensen die nog denken aan Desigual … ik moet jullie teleurstellen. Het merk Desigual mag dan wel zijn opgericht op Ibiza,¬†maar de oprichter zelf …¬†dat was een Zwitser :-)

Tot zover mijn terugkeer naar de kast … hoog tijd om er terug uit te komen!

Steven

 

Spanje heeft talent!

Maar dat wisten we natuurlijk al ūüėČ En dankzij het digitale tijdperk kunnen we dit talent ook bij ons bewonderen. Als grote fan van The Voice, Britain’s got talent en X-factor (uiteraard enkel de buitenlandse versies, de Belgische versies ontbreken wat (veel) geloofwaardigheid, buiten dan Zsa Zsa Lamor die haar¬†mopje kwam vertellen op de VTM, maar dit geheel ter zijde :-) ) ben ik dan ook maar al te blij dat mijn telenetabonnement overuren kan draaien¬†dezer dagen …

Naar Got Talent Espa√Īa. In de jury:¬†Jes√ļs V√°zquez,¬†Eva Hache, Edurne & Jorge Javier V√°zquez. De eerste is een voormalig model, bekend van allerlei Spaanse televisieprogrammas zoals Operaci√≥n Triunfo. Hoewel hij de gezegende leeftijd van 50 jaar heeft bereikt, mag hij nog best gezien worden … Dank u botox en personal trainer. Met een jaarlijks inkomen van 5 miljoen euro (allegedly) is dat natuurlijk geen al te grote moeite.¬†De tweede, Eva Hache, is een Spaanse comedienne. Ik heb er nog nooit van gehoord, dus ik kan jullie jammer genoeg niet vertellen of deze dame √ľberhaupt enig gevoel voor humor heeft. Ze¬†komt uit Segovia … waar we uiteraard wel iets over kunnen vertellen¬†:) Nummer drie: Edurne … menig mannenhart¬†begint sneller te slaan bij het aanschouwen van deze nachtegaal. De dame trok vorig jaar naar het Songfestival, en zoals steeds werd Spanje ondergewardeerd. Edurne nam het destijds in Operaci√≥n Triunfo op tegen Soraya, die andere schoonheid. Spanje heeft niet alleen talent, maar het is er ook vergeven van de mooie mensen … waar olijfolie al niet goed voor is. De laatste, die¬†andere¬†V√°zquez, is bekend van de Spaanse televisie, schrijft en staat op de planken. Leuk weetje over deze jury … ze vallen allemaal op mannen … wat voor een prachtig land is dat toch, Spanje :)

Got Talent Espa√Īa

Tot zover de jury, nu over naar het talent. Vorige¬†week maakte de wereld kennis met Cristina Ramos. Deze dame verbaast de aanwezige jury en de rest van de wereld met haar zangtalent. Starten doet ze met een aria waarbij ze iedereen van zijn/haar sokken blaast. Even later zet ze de leden van AC/DC¬†in hun onderbroek, en dit op de tonen van ‘I’m on a highway to hell’. Een vervanger voor Brian Johnson lijkt te zijn gevonden … hoewel een korte broek en bretellen niet de meest flaterende outfit is voor rondborstige Cristina (aan longinhoud geen gebrek ūüėČ ). Edurne erkent haar meerdere en geeft deze dame een golden ticket naar de halve finale … Oordeel zelf!

Een tweede talent komt in de gedaante van Hamza. Deze informaticus werkt omdat het moet, maar diep vanbinnen klopt een artistiek hart. Op een moderne versie van Carmen (van Bizet) start hij een dansoptreden. Ik ken niets van dansen, maar ik vermoed dat dit streetdance moet zijn. Lang wordt er echter niet gedanst. Hamza blijkt ook nog over een aardige klep en een stevig paar longen te beschikken. Doe daarbij ook nog eens de humoristische bewegingen van Captain Jack Sparrow en je hebt een winnende cocktail. Ik ben fan.

En ja, er is nog talent: de man met duizend stemmen. We hebben het al een paar keer gezien, ook in de gedaante van onze eigen Nathalie Meskens, maar het blijft een succesformule. Manuel (from Madrid ūüėČ ) doet het in het Spaans. Luister en vergelijk daarna met de stemmen van ‘El canto del Loco‘, ‘David Bisbal‘ en ‘La Oreja de Van Gogh‘ met de stem van de jongen op het podium …

Tijd voor de Рobligate Рviool: Javi Lin y su violin! Javi probeert ons eerst te misleiden met een klassiek deuntje maar gaat al snel over naar een Spaanse klassieker van de hand van Mr. Iglesias (junior). Viool en moderne dansmuziek, het is een schitterende combinatie. Laat de zomer maar komen!

Nog eentje om het af te leren … een specialleke ūüėČ Adriano Fern√°ndez heeft wel een heel bijzonder¬†instrument met zich mee. Een waarschuwing voor de schippers, deze versie van Puccini’s¬†‘O¬†mio babbino caro’¬†niet beluisteren op zee :-) Geniet!

Klik gerust door naar het ‘joetjoep‘! Er valt nog wel wat Spaans talent te ontdekken op de pagina van Got Talent Espa√Īa. Ik help jullie alvast even in de juiste richting: Dianne Jacob solliciteert voor een volgende editie van Cats (de musical van Andrew Lloyd Webber die ze tot het einde der dagen blijven opvoeren¬†… );¬†Iv√°n Asenjo trekt dan weer alle registers open en gaat voor een kiki (he’s¬†gonna serve, and work and turn and h-h-honey); de 15-jarige Arianna Moia gaat ook voor Puccini … en hoe!¬†In tegenstelling tot die andere Arianna, is deze pas echt Grande; Mar√≠a de Mendoza lijkt dan weer plankenkoorts te hebben, maar met de juiste aanmoediging verandert deze dame in een echte diva die Beyonc√© naar huis blaast in een battle; Rafa Piccola haalt dan weer zijn inspiratie uit de filmwereld en brengt E.T. samen op het podium met een T-Rex.

Ziezo, hiermee zijn jullie al zoet. Abonneer jullie alvast op het YouTube-kanaal van Got Talent Espa√Īa en geniet¬†van urenlang kijkplezier!

Steven

De beentjes strekken in Salou …

Tijd voor wat nostalgie … :) Het is bijna tien jaar geleden dat¬†Kenny, Kristof en ik naar Cambrils trokken. Het doel: centjes verdienen in de zon … Ik geef het toe, ik heb ergere periodes in mijn 33-jarig bestaan gekend ūüėČ De werkplek: Camping Els Prats, op de N-340 tussen Cambrils en Miami Playa (jaja, we zijn die zomer ook in Miami geweest). De job: Kristof werd een plekje toebedeeld aan de receptie, Kenny en ik troffen het slechter: de beachbar ūüėČ Achteraf gezien bleek ik er dan nog het slechtst aan toe … ik kreeg de kalme beachbar. 20 meter van de branding … ik hoop dat jullie je¬†kunnen voorstellen wat voor een hel het daar geweest is…

Tropical Fusion

Tijdens ons 3 maand durend verblijf, kwamen we natuurlijk in contact met enkele fuifbeesten … Nu ja, we … Kristof en Kenny iets¬†(lees: veel)¬†sociaal vaardiger¬†als het aankomt op het aanspreken en het opbouwen van een band met onbekenden. Dankzij deze vaardigheden, mochten we al wel eens met de bus mee naar Salou, samen met een bende uitgelaten Nederlanders van de organisatie Cirkel. Ik hoor jullie al denken: Ai nee, naar Salou … met nen bus vol Ollanders

In Salou stond (en staat) steevast 1 plek op de agenda … een discotheek waar zowel Kristof, Kenny als ik moeten geweest zijn als we in de buurt zijn: Tropical Salou. Ik krijg het er nog warm van … een echte Spaanse discotheek met super muziek, stijlvol interieur, zeer goed bedeelde cubatas en – het oog wil ook wat – zeer getalenteerde gogo’s :) Rustig dames, het dansend mansvolk mocht er ook wel wezen … mij zouden ze het twee keer moeten vragen … de eerste keer zou ik ze niet geloven ūüėČ

Intussen is het – denk ik – 3 jaar¬†geleden dat we er geweest zijn. Maar dankzij de Facebook-pagina blijven we up-to-date ūüėČ Sinds 2014 heeft deze danstempel ook een sushi-restaurant en is de naam omgedoopt naar Tropical Fusion. Hoog tijd om nog eens langs te gaan …

Steven

Warning: deze post bevat foto’s van enkele jaren geleden … Ze¬†zijn dan ook niet meer representatief en wijzen ook op zwaar fysiek verval bij de personen die worden weergegeven … Ik denk maar aan mezelf, meer dan enkele rimpels op het voorhoofd rijker … Zelfs botox biedt geen soelaas meer.¬†