Drie zwartjes en … een blondje !

Jullie hebben het waarschijnlijk al opgemerkt in onze postjes … naast Suzanne, Kenny en mezelf, duikt er regelmatig een vierde naam op in onze artikeltjes : Elsje. Trouwe lezers van onze blog hebben het natuurlijk al door: deze West-Vlaamse blonde schone deerne is het vriendinnetje van onze Kenny. En wat jullie zeer zeker ook al is opgevallen, Elsje heeft 1 zwaar gebrek: ze is verzot, of beter verliefd, op Italië.

Ontbijt in de zon

Zoals het echte Spanjeliefhebbers betaamt, stellen wij natuurlijk alles in het werk om de intense liefdesverhouding tussen Elsje en Italië wat af te bouwen :) In enkele van onze blogposts hebben we al wat links tussen Spanje en Italië aangehaald (remember de Spaanse maffia 😉 ). Maar er is meer! Een taalkundig en gastronomisch linkje! Het overviel mij tijdens een etentje in Kaffee Plaza, een plek waar we al menig broek hebben versleten :) Het bord spaghetti gaf de nodige inspiratie: give me an A, give me an S, give me a T, give me a P, give me an A … What does it say??? TAPASPASTATAPAS … 😉

Dus Elsje, je ziet, Spanje en Italië, ze gaan samen als Tequilla en citroen, peper en zout en Gin&Tonic :)

Steven

La Noche de las Brujas…

aka Halloween.

Intussen weten we allemaal wel min of meer wie, wat en waar, dus we beperken ons tot het leukere gedeelte: de hapjes :) .

In onze zoektocht naar leuke culinaire ideetjes, vonden we er alvast eentje dat we jullie niet willen onthouden: de RIP-chocomousse.
Snel naar de supermarkt voor volgende ingrediënten (voor 6 porties):

200 g chocolade (om  te smelten)
100 g suiker
3 eieren
200g room
12 Oreo-koekjes
6 petit beurre-achtige ronde koekjes
glazuur voor de roosjes
chocolade of frosting om op de koekjes te schrijven

En dan kunnen we eraan beginnen:

Smelt de chocolade in een bain-marie of in de magnetron.
Scheid de dooiers en de eiwitten.
M
eng de eierdooiers met de suiker en klop de eiwitten stijf.
Klop de room op en meng met een spatel de gesmolten chocolade en het mengsel van eidooiers en suiker eronder.
Roer ook de stijfgeklopte eiwitten erdoor.

Verdeel de mousse over 6 glazen en bedek met een laagje verbrokkelde Oreo-koekjes.
Werk af met een half rond koekje, waar vooraf ‘RIP’ op geschreven is met frosting of gesmolten chocolade en de roosjes.

Zet de glaasjes
3 à 4 uur in de koelkast.
Smikkelen maar :)

Credits go to Charhadas.com, waar nog wel meer lekkers terug te vinden is.

Suzanne

 

Workshop Paella in Valencia

Waar kan je beter paella leren maken dan in Valencia, de bakermat van dit rijstgerecht. Vandaag is dit gerecht uitgegroeid tot een van de meest typische gerechten van Spanje en kan je het bijna overal eten, maar het is in Valencia dat de paella zijn oorsprong vond.

Mij leek het een leuke activiteit tijdens onze citytrip naar Valencia, ook al omdat het voor mij intussen de 5e keer was in de op twee na grootste stad van Spanje. Ik zocht online naar een workshop paella leren maken en vond meteen verschillende opties, maar meestal met een minimum van 10 deelnemers. Via de website van de dienst van toerisme van Valencia vond ik de Escuela de arroces y paella valenciana, waar je vanaf al 1 persoon terecht kon voor een workshop paella. Genial!

Carneceria en Mercat Central - Crema Catalana - blog over Spanje

We werden om 10 uur s’morgens verwacht aan het restaurant Arroceria La Valenciana op een boogscheut van de Plaza de la Virgen, pal in het centrum. Wanneer we aankomen zit er al 1 koppel uit Italië aan de workshop tafel (Els meteen in haar nopjes) en terwijl we wachten op een moeder en dochter uit de States, krijgen we een café con leche aangeboden. Eens ons groepje compleet is, neemt de assistant manager van het restaurant Ivan ons mee naar de Mercat Central, de overdekte versmarkt van Valencia, waar we samen de ingredienten voor onze paella valenciana gaan kopen. Onderweg vertelt Ivan dat de traditionele paella van Valencia zoals wij hem ook zullen maken, met kip en konijn is en niet met zeevruchten. Hij neemt ons mee naar een slagerij, een kruidenwinkeltje waar we safraan en mild paprikapoeder kopen en een groentenverkoper waar we rozemarijn, tomaten en verschillende soorten bonen ophalen voor onze eigen arroz valenciano.

Roget en Ferraura - Crema Catalana - blog over Spanje

Eens terug in het restaurant, krijgen we opnieuw een drankje aangeboden terwijl ze in de keuken alles in gereedheid brengen zodat we straks aan de slag kunnen. Intussen komt ook de maestro paellero of chef zich voorstellen. Aangezien hij enkel Spaans spreekt, zal Ivan de rol van tolk vervullen. We krijgen een mooie schort en koksmuts en zijn klaar om te koken. Al ataque !

Klaar voor de workshop paella - Crema Catalana - blog over Spanje

Na een korte introductie in de keuken, we koken in de keuken van het restaurant zelf, terwijl ook de echte keukenbrigade de middagshift voorbereidt, gaan we echt aan de slag. Eerst de groentjes snijden en zorgen dat alles klaar staat, dan het gasvuur aanzetten, veel olijfolie in de pan doen en de kip en het konijn mooi bruin bakken. Eenmaal die een bruin kleurtje hebben, gaan ze niet uit de pan, maar worden ze naar de buitenland verbannen en is het tijd om de groentjes aan te stoven. Eerste de verschillende soorten bonen en wanneer deze verkleuren, doen we er de tomatenpuree en het paprikapoeder erbij en mengen we alles onder elkaar. Nu voegen we er water aan toe en alvorens we het 40 minuten laten koken op een zacht vuur, voegen we er saffraan aan toe en ook enkele takjes rozemarijn.

caldo de pollo y conejo - Crema Catalana - blog over Spanje

Terwijl we wachten tot de caldo klaar is, krijgen een glaasje witten wijn, overheerlijke tortilla en mejillones al vapor voorgeschoteld. Chef Jaime roept ons terug naar de keuken voor de laatste hand aan onze paella te leggen. We kruiden de caldo bij met zout naar smaak, voegen de rijst toe en hij toont ons hoe de arroz bomba, de rijst die men voor paella gebruikt en hier ook in de buurt geteeld wordt, netje te verdelen over de grote paella pan. Tiene buena pinta! We laten het nog een kleine 20 minuutjes verder garen en de paella is klaar. We doen de test: zetten de lepel recht in de pan en die blijft staan, Olé!

Rijst toevoegen aan paella - Crema Catalana - blog over Spanje

Nog snel een foto samen met de paella en de chef y a comer! We krijgen er nog een slaatje bij geserveerd en een lekker glaasje rode wijn. Que aproveche! Plots is het stil aan tafel. Niet omdat we uitgepraat zijn, maar omdat het bij iedereen smaakt. Ook de chef komt een proeven en velt zijn oordeel. Hij vindt alle drie de paella’s lekker, maar past wanneer we hem een portie aanbieden.

test paella - Crema Catalana - blog over Spanje

Na de paella volgt een crema catalana met horxata en een koffie. Nog een diplomauitreiking, een fotomoment met de chef en vijfeneenhalf uur later zit onze workshop erop. Het buikje volgegeten en een ervaring rijker stappen we voldaan het restaurant buiten. Groot is de verbazing wanneer we zien dat de straatstenen nat zijn en het blijkbaar geregend heeft. Maar geen nood, intussen schijnt opnieuw de zon, nemen we afscheid van ons leuk gezelschap en trekken we richting het keramiekmuseum om wat extra cultuur op te snuiven.

Kenny

Een workshop paella leren maken bij de Escuela de Arroces y Paella Valenciana kan zowel ’s avonds (start 18uur – €50 per persoon) of ‘smorgens (start 10 uur – €55 per persoon) en al vanaf 1 persoon. Het is een unieke ervaring en meer dan zijn geld waard. Je kan rechtstreeks bij hen boeken op hun website, of via de website www.visitvalencia.com van de toeristische dienst van de stad, van maandag tot zaterdag.  Ze maken zelf foto’s tijdens de workshop die je nadien doorgestuurd krijgt via een link en je mag ook jouw schort en koksmuts houden. Een aanrader!

 

Zalig Lanzarote

De broerie en ik gingen op sportreis naar Lanzarote. Jawel, op sportreis. Wie mij een beetje kent, weet dat zo’n idee alleen van de broerie kon komen.

In het hartje van de winter, ruilden we d’Oilsjterse stee gedurende 7 dagen voor het zonnige Costa Teguise. Uitvalsbasis was een comfortabele studio in het Sands Beach Resort, bekend om zijn uitstekende sportfaciliteiten (aantal beschikbare sportfaciliteiten: indrukwekkend – aantal gebruikte sportfaciliteiten tijdens het verblijf: 0).

Het originele plan bestond erin dat de broerie zich te pletter zou sporten, en ik intussen mezelf verder zou verdiepen in de Spaanse cultuur (lees: siësta). Het was Lanzarote zelf dat dit mooie plan al vanaf dag 1 in de war stuurde, want ai caramba, er bleek veel meer te beleven dan wij verwachtten.

etenZo gingen we, zoals het goede toeristen betaamt, op zondag naar de Mercadillo in Teguise, een openluchtmarkt waar je lokale artisanale producten op de kop kan tikken, alsook de obligate fake zonnebril. Hoogtepunt was de ontdekking van een gezellig cafeetje, La Cantina, zo ferm, dat we later in de week nog een omweg namen, enkel en alleen om er nog eens op het terras van de tapas te kunnen gaan genieten.

In Arrecife, de grootste stad op het eiland, aten we voor het eerst “gueldes”, en neen, ons leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Deze gefrituurde visjes hebben we helaas buiten Lanzarote  nergens nog gevonden. Wie weet heeft van geweldige oorden waar “gueldes” op het menu staan, laat het ons zeker weten!

Nog in Arrecife dachten we ons onder te dompelen in het jaarlijkse carnaval. Toch een beetje een tegenvaller. Sorry, we zijn nu eenmaal carnaval in Aalst gewend… (in Arrecife hebben we moeten zoeken naar de plaats waar de ‘stoet’ zou passeren. Just saying…)

canyonWe verloren ons hart aan de projecten van César Manrique (jep, die krijgt nog minstens 1 aparte blogpost in een nabije toekomst), waanden ons in Mordor bij een bezoek aan het Parque Nacional de Timanfaya en genoten van super landschappen tijdens een Canyon Walk. Voeg daar nog de ontbijtjes met Milka Triolade aan toe, en er bestaat geen twijfel meer over; Lanzarote is de gedroomde vakantiebestemming. En sporten, dat kan je thuis ook….

Suzanne

 

zee vulkaan hotel

De lekkerste ijsjes ter wereld vind je in… Spanje natuurlijk!

De lekkerste ijsjes ter wereld vind je in… Spanje natuurlijk, en dan nog wel in Catalunya, onze favoriet! Deze zomer (in de hoop dat hij nog niet helemaal afgelopen is), ging ik samen met Els 2 weken naar Catalunya op reis. Een weekje het hinterland van de Costa Brava ontdekken en een weekje relaxen aan de gouden stranden van de Costa Daurada. En geloof me, het was een hele opgave om Els, als Italië lover, te overtuigen van – laat staan 2 weken – Spanje. Ik kon ze uiteindellijk over de streep trekken met de belofte een bezoek te brengen aan wat weleens genoemd wordt als het beste ijssalon ter wereld: Rocambolesc.

 

Dat is het ijssalon van de gebroers Roca in Girona. Josep, Joan en Jordi, hebben samen het restaurant El Celler de Can Roca, al twee maal verkozen tot beste Restaurant ter wereld en drie Michelin sterren rijk. De jongste broer, Jordi, staat in voor de desserts en hij is ook de drijvende kracht achter de ijsjes. Je kan kiezen uit 6 smaken, o.a. vanille en cocos met violet te combineren met 34 verschillende toppings zoals rotsjes van honing of pistache met groene thee, op een hoorntje, in een potje of tussen een verwarmd koekje. Ze zijn het ijssalon gestart om ook de man uit te straat te laten genieten van de buitenaards lekkere desserts van hun jongste broer en daar zijn ze wonderwel in geslaagd, het water loopt me opnieuw in de mond wanneer ik eraan terugdenk.

Het interieur is geïnspireerd op de chocoladefabriek van Willy Wonka, een personage uit het boek “Sjakie en de chocoladefabriek” van jeugdschrijver Roald Dahl en dat alleen is al een bezoekje waard. Eenmaal binnen kan je onmogelijk aan de verleiding van een ijsje weerstaan. Wij keerden alvast terug na het eerst ijsje, want Els wou voor haar “studie” (ze volgt een cursus ijs bereiden) na het appel-uit-de-oven ijs toch ook de vanille proeven. Opnieuw een potje en drie toppings (blauwe bessen, brownie en stukjes krokante caramel) later waren we overtuigd, dat zijn echt de beste ijsjes ter wereld! Alleen daarvoor al zouden we terug naar Girona gaan.

Kenny

Rocambolesc vind je in de Carrer de Santa Clara 50 in Girona, een straatje linksaf op de Plaça de la Independencia wanneer je vanuit het oude centrum de rivier Onyar oversteekt langs Pont de Sant Angusti. Vanop deze brug maak je de ideale foto van de kleurrijke hangende huisjes van Girona. Verder is Girona zelf een leuke stad, zeker een bezoekje waard, maar dat lees je hier binnenkort wel! Intussen hebben ze ook een vestiging in Platja D’Aro, in Madrid en je vindt ze ook terug in hotel Omm in Barcelona.

Tapasco: slowfood & tapas in Aalst

Ja, wij eten graag tapas.
Vééél, kleurrijke, smaakvolle, verrassende tapas.
Geef toe: gezellig genieten aan een tafel vol hapjes, op een rustig terras, onder een volle maan, bij geanimeerde discussies over delen door nul, parallelle universums en voltooid toekomstige uitdrukkingen (wat gingen we nu weer drinken?) ; beter wordt het toch niet?

Spanje is net een tikje te ver om over en weer te gaan voor een tapasdinertje, dus gelukkig – ja gelukkig, eindelijk en godzijdank – is er nu ook een geweldig adresje in d’Oilsjterse stee. Tapasco, te vinden op de Grote Markt, in de schaduw van het Belfort, was van bij de start een schot in de roos. In februari 2014 opende de tapasbar zijn deuren, en al heel snel bleek op voorhand reserveren een must. Logisch, wie een keer geweest is, keert terug. Wij ook. Regelmatig. Het moet maar zo lekker niet zijn :) .

Lekker dus. En veel. Zoals dat hoort in een goede tapasbar. Voeg daar een sfeervol kader en een vriendelijke bediening bij, en de avond kan niet meer stuk. Ja, er staat slowfood op de kaart (alles wordt vers klaar gemaakt) dus je bent wel een avondje zoet. Voor ons geen probleem; over parallelle universums is het laatste nog niet gezegd…

Enfin, niets dan lof over onze favoriete tapasbar in Aalst. Of misschien… Toch wel een minpuntje. De dessertkaart. We missen… Crema Catalana. Uiteraard.

Suzanne

IMG_0646 IMG_0652 IMG_0659
IMG_0641
IMG_0656 IMG_0645

In de zomer is het warm … en dan moet je drinken !

En waar kan je drinken? Overal natuurlijk … maar toch zijn er enkele plaatsjes waar je thee, je Gin&Tonic of je cocktail net dat ietsje anders, ietsje beter smaken. Eén van die adresjes is, voor mij dan toch, de Banker’s Bar in Barcelona. Volgens de website de mooiste bank van Barcelona. En gelijk hebben ze.

De bar stond heel lang op het ‘to do’-lijstje. In één of ander artikel las ik dat dit één van de betere cocktail-/ginbars was in Barcelona. Een dergelijk statement moet getoetst worden aan de werkelijkheid … en dan sta ik op de eerste rij natuurlijk :)

barcelona-restaurant-bankers-bar-bartenders-and-guests-2Een eerste poging, intussen drie jaar geleden, draaide uit op een sisser… De bar was gesloten, één of andere hoge pief gaf er een privé-feestje. Dan maar een tweede poging, een jaar later, en deze keer met succes, maar niet zonder moeite 😉 Het gezelschap, met name moeder J., vond dat ze ‘er niet op gekleed was’ … Gelukkig had ik vader P. al snel overtuigd (de lokroep van een Mojito was te groot) en hup, wij naar binnen.

Het onthaal was perfect. Een vriendelijke dame gaf ons een tafeltje in de bar, hurkte zich elegant naast ons om zo op gelijke hoogte te zitten met haar gasten.  Onmiddellijk 3 puntjes plus want 1) ja, wij waren hier inderdaad niet op gekleed (nvdr: moeder J. heeft altijd gelijk); 2) haar vriendelijkheid was oprecht en gemeend, desondanks het feit dat we er niet op gekleed waren en 3) haar engels was perfect. Ik in mijn nopjes, moeder J. alsmaar meer op haar ongemakP1050089-1024x768 😉 Terug naar onze ‘gastvrouw’, nog steeds gehurkt. Samen met ons nam ze de kaart door en gaf meer uitleg over de cocktails en de andere dranken die we erop terugvonden. Nadien liet ze ons rustig de kaart zelf ontdekken en binnen de gepaste tijd, niet te snel, niet te traag, kwam één van haar collega’s de bestelling opnemen. What a team … En wat een efficiëntie en elegantie.

Mandarin_Oriental_Barcelona_EntranceDit is misschien ook het moment om even te vermelden dat de Banker’s Bar terug te vinden is in het Mandarin Oriental hotel in Barcelona. De Oosterse dienstbaarheid en efficiëntie zijn overduidelijk aanwezig, net wat je mag verwachten van een MO-hotel. De bar zelf verwijst naar de geschiedenis van het gebouw waarin het hotel werd ondergebracht, namelijk een bank (hadden jullie wel al kunnen raden). Het plafond en één van de muren van de bar is bekleed met oude bankkluisdeurtjes en de rest van het interieur straalt klasse uit, zoals je het een bar van dit kaliber betaamt.

En de drankjes zelf … die smaakten inderdaad ietsje anders, ietsje beter 😉 Probeer zeker één van de cocktails die speciaal voor deze bar werden gecreëerd : Bankers#3, Doh Je Maguey en Glamour.

Proost!

Steven

De Mandarin Group opende een eerste hotel ‘The Mandarin’ in Hong Kong in 1963. 10 jaar later volgde er een tweede en in 1974 kocht de groep 49% van de aandelen van het Oriental Hotel in Bangkok. De Mandarin Oriental Group was geboren. De naam verwijst naar de twee ‘flagship’hotels binnen de groep. Enkele (hallucinante) cijfertjes: de groep beheert 41 luxe hotels, goed voor 10.000 kamers verdeeld over 27 landen … in 2014 bracht dit ongeveer 680 miljoen dollar op … slik …

Cómo quieres tu café ?

Lang leve een dagje verlof! En wat is het leukste aan een dagje verlof? Juist ja, er is tijd om een tasje koffie te drinken in een koffiebar. Gelukkig zijn koffiebars een booming business geworden, dus keuze genoeg. Mijn bakje troost vond ik vandaag in Antwerpen, bij Broer Bretel … En wat stond er op de kaart? Een cortado !!! De Spaanse dagdroom kreeg ik er gratis bij.

Een koffie bestellen in Spanje blijft een hele opgave … Ga je voor zwart en sterk, dan kies je best voor een café solo … Mag het iets frisser, dan vraag je er best wat ijs bij (café solo con hielo). Wil je een gewone koffie, dan vraag je een café americano. En dan zijn er nog de keuzes met melk … Café cortado, café con leche of de Valenciaanse café bombón. Een cortado is een kleine koffie, ‘gesneden’ met een scheut warme melk. Wil je een grotere variant, dan kies je best een café con leche, ofwel onze koffie verkeerd. En heb je graag je koffie zoet, dan probeer je best eens een café bombón, 50% koffie en 50% zoete gecondenseerde melk.

15856618903_b47102d4e7En nog verder op de Spaanse koffiekaart staat de carajillo, een kleine koffie met gemengd met rum, whiskey, cognac, … Tijdens de Spaanse bezetting van Cuba dronken de troepen zich moed (coraje) in met een met alcohol gepimpte koffie. Al snel kreeg dit drankje de naam corajillo wat uiteindelijk resulteerde in carajillo. Andere bronnen beweren dan weer dat carajillo afstamt van ‘que ara guillo’, wat zoveel wil zeggen als ‘nu ben ik weg’. Heel lang geleden (net nadat de dieren hun spraakvermogen hebben verloren) stonden er rijen wachtende koetsiers in het ‘Estación de Francia’. Om het wachten draaglijk te maken, bestelden deze brave mannen al eens een koffie en daarnaast een ‘copa de ron’. Wanneer het tijd was om met een volgeladen kar (letterlijk dan 😉 ) te vertrekken, werd er nog een ‘one for the road’ bestelt, een mengeling van een tasje koffie met hun copa de ron. Mettertijd verdween de koets en werd de ‘que ara guillo’ een carajillo.

Dit gezegd zijnde, is het tijd voor mijn laatste bakje troost van de dag (een deca, of ik slaap niet 😉 ). Het wordt er eentje zonder rum, maar met veeeeeel, maar dan ook zeer veeeeeeel melk :)

Steven

PS: Oh ja, jullie kennen waarschijnlijk wel de Baileys koffie, een Irish koffie met Baileys in plaats van Whiskey. Een tip, in Spanje kennen ze dit niet … Het resultaat van de bestelling ‘een Irish coffee met Baileys’ was een stevige, opgestoomde whiskey aangelengd met Baileys, het perfecte slaapmutsje 😉 voor morgen dan, want dan hebben we een dag gewerkt :)

npkz

Een vleugje Spanje… in Portugal…

Bij een bezoekje aan Lissabon, is een culinaire stop in Meson Andaluz een aanrader. Deze tapasbar bevindt zich in de Travessa do Alecrim, een zijstraatje van de Rua das Flores, waar de sympathieke tonnetjes uitnodigen uit tot een tapaslunch op het terras (ok, in de winter geniet indoor waarschijnlijk de voorkeur). Meson Andaluz is gewend aan buitenlandse bezoekers en heeft naast het menu in het Portugees ook een Engelse versie beschikbaar. Drie tapas per persoon blijkt een ideale keuze. De porties zijn niet te groot zodat je altijd een paar verschillende smaken kan uitproberen. De Patatas Bravas zijn net iets anders dan de traditionele variant, maar zeker een smaakvolle ontdekking. Ook de Montadito de Jámon Ibérico en de Croquetas (met heerlijk mosterdsausje) kunnen bekoren. Wat leuk is, is dat zelfs de vraag voor tortilla para levar positief onthaald wordt. Vakkundig ingepakt zal deze lekkernij hopelijk de vliegtuigreis goed doorstaan en de broerie meer dan gelukkig maken. De lunch met drie gerechten, een wrapped tortilla en een drankje klokken af op net geen 25 euro. Naar Lissabon-maatstaven eerder prijzig, maar een gemiddelde dat we in België wel gewend zijn.

Meson Andaluz | Travessa do Alecrim 4 | 1200-019 Lisboa (Chiado)

Suzanne

foto6foto2foto1 foto3foto4foto5

Food is essential to life …

… so make it good !

Spanje is en blijft nu eenmaal een paradijs voor foodies … En wat voor een paradijs! Van tapas tot sterrenkeuken, er is voor elk wat wils.

Na het ijsje in Altea is het de hoogste tijd om iets hartigs soldaat te maken. ‘Para picar’ en ‘para compartir’ … hop naar de ‘Casa del Mar’. Zicht op zee, wat had je verwacht, en vers uit de zee! Casa del Mar is het terras aan de dijk van Altea waar je terecht kan voor lekkere, verse tapas. Sepia a la plancha, mejillones, gambas, … noem maar op, ze serveren het met de glimlach en het smaakt voortreffelijk! En dit bij een frisse pint of een lekker glaasje vino. Eso es la vida, no?

Maar wij Belgen hebben soms ook een heel klein beetje heimwee naar onze Belgische keuken. En gelukkig zijn er enkele Belgen die zich hebben laten verleiden tot een stek in het buitenland. Zo ook Hannes Galle en Barbara De Vooght Casa del Maco. Een Frans/Belgische keuken met mediteraanse invloeden. Net wat we nodig hebben om dat beetje heimwee de kop in te drukken en verder te genieten van al het moois op het Iberisch schiereiland!

Smakelijk!

Steven