De nieuwste hotspot in Barcelona: El Nacional

Ken jij ook zo een leuk plekje in het buitenland waarvoor je enkel en alleen daarvoor al een reis zou overhebben? Je weet wel, een plek die zo magisch is dat je enkel daarom naar daar zou reizen. Wel, tijdens de laatste uitje -zeg maar citytrip – naar Barcelona hebben we er zo eentje gevonden: El Nacional.

 

Het is de nieuwe hotspot, the place to be of hidden gem van Barcelona. Een plek voor hipsters en foodie lovers, maar ook een plek waar je moet zijn als je gewoon eens lekker en lokaal wil eten in een mooi decor. En dat is het wel. Alleen al het gebouw is een bezoek waard. Een unieke plek vol  geschiedenis en getuige van het Industriële verleden van Barcelona. Het herbergde ooit een verffabriek, een autohandel en een parkeergarage, maar is nu een soort foodhall van 2.600m2 met eet- en drankgelegenheden en een capaciteit van 700 personen. Dat zou een gigantische refter kunnen zijn, maar daar lijkt het helemaal niet op. De vele glaspartijen en metalen pilaren huizen een bijzonder sfeervolle en modernistisch etablissement dat zo uit een boek van Carlos Ruiz Zafon zou kunnen komen.

De nieuwste hidden gem van Barcelona, El Nacional - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

Maar het geeft zich niet aan iedereen bloot, ook al ligt het in het hart van Barcelona, vlakbij Plaça Catalunya op de Passeig de Gracia. Verscholen tussen al die grote namen op de Passeig de Gracia ben je er voorbij voor je het weet. Ook wij zijn er al enkele keren voorbij gelopen, want het opende zijn deuren reeds in 2014. Maar gelukkig hebben we het nu wel ontdekt. En ontdekken is wel het juiste woord. In een klein doodlopend straatje ergens in het begin van die Passeig de Gracia leiden gloeilampen jou richting de sobere ingang. Maar eens die voorbij, geeft El Nacional al zijn geheimen prijs.

Onder 1 gigantisch groot dak vind je 4 bars en 4 restaurants, maar elk hoekje en kantje is sfeervol ingericht, tot in de toiletten toe. Je wordt als het ware geteleporteerd naar een pittoresk tafereel in de jaren 30 van vorige eeuw. Maar eten en drinken speelt hier de hoofdrol. Toch raden we jou aan om eerst een rondje te lopen vooraleer een keuze te maken.

La barra de cervezas y conservas in El Nacional - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

In het midden strekken zich verschillende bars uit: een barra de cerveza, een barra de vinos en ook een barra de Ostras of oesterbar, als het wat meer mag zijn. Hier kan je genieten van de betere bubbels met een oester of andere fijne visgerechten zoals een tartar van tonijn of de meest fijne Noorse zalm. In de Barra de Cerveza kan je een van de lokale bieren degusteren samen met een smaakvolle tapa. Aan de barra de vinos y embutidos kan je je wagen aan een van de fijne Spaanse wijnen vergezeld van een klassieke tapa van hesp of kaas vanuit het Iberische Schiereiland. Ideaal voor het aperitief of om gewoon gezellig een glas te drinken aan de bar. En je zit gewoon letterlijk rond die bar. Bijzonder sfeervol en altijd zicht op de actie en het vele leven achter de toog.

Maar ook de honger kan hier gestild worden in een van de vier restaurants. Er is het visrestaurant La Llotja, waar je vis per gewicht kan kopen. Geen fan van visjes, dan is la Braseria wellicht iets voor jou. Hier staat vlees centraal. Van het fijne werk van een handgemaakte tartaar, een overheerlijke hamburger tot een stuk gerijpt vlees, het smelt allemaal als boter op de tong.

 La Paradeta restaurant van El Nacional- Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

Een andere optie is La Paradeta, ofwel de stopplaats. Voor wanneer je een snelle maar heerlijke hap wil. Een slaatje, een pasta of hun eigen interpretatie van wat wij een broodje noemen. En als je nog tijd hebt, dan zijn de pannenkoeken een aanrader.

Toch meer tijd, ga dan voor een plekje in de Taperia of tapasbar, zoals ook wij (2 keer na elkaar) deden. Je hebt een ruime keuze aan koude en warme tapas. Als aperitief kunnen wij zeker een van de plaatselijke vermuts aanraden. Alles is hier lekker en aan te raden. Zelfs het brood, met een tomaat erbij om zelf pa amb tomàquet te maken. Combineer dat met wat Jamon de bellota en je hebt een eenvoudig topgerecht.

Pan amb Tomaquet in La Tapería van El Nacional- Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

Het leuke aan deze tapasbar is dat ze rondlopen met een aantal warme gerechten en wanneer je een van deze gerechten wil, is al wat je moet doen jouw hand opsteken en ze komen het jou met plezier serveren. Elke maand staat er trouwens een ander gerecht in de kijker en worden er een aantal tijdelijke tapas aangeprezen. Reserveer zeker nog een plekje voor een van die tijdelijke gerechten.
Zoals we hierboven al schreven, alles is hier lekker, maar één ding moet je echt wel proeven: de pan con chocolate, aceite y sal oftewel het brood met chocolade, olijfolie en zout. Je moet het gewoon proeven om het te geloven, het is niet te beschrijven. De perfecte afsluiter voor een geslaagde avond.

De Cocktailbar of Barra de Cócteles in El Nacional - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

Voor la penúltima of voorlaatste drankje kan je nadien nog naar de cocteleria of hun cocktailbar. In deze sfeervolle setting sluit je de avond af in stijl. Laat je verleiden door een margarita, een old fashioned of ga voor een van hun eigen creaties. Maar ook overdag kan je er terecht, voor een lekkere vermut met een lokale tapa. We moeten wel eerlijk toegeven dat het adembenemende interieur toch beter tot zijn recht komt wanneer de nacht valt en alles magisch verlicht wordt door al die sfeervolle lampen. Ga tot slot zeker eens naar het toilet, daar zie je hoe het vroeger was. En voor de dames is er zelf een aparte ruimte om je snel even bij te poederen voor het je Barcelonese nachtleven intrekt.

 De poederkamer bij het toilet in El Nacional - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

 

El Nacional vind je op Passeig de Gracia nummer 24 bis en is 365 dagen per jaar open van 12u ‘s middags tot 2 of 3 uur ‘s nachts, met de keuken die open is tot middernacht tijdens de week en 1u ‘s nachts tijdens het weekend, je hoeft je dus niet te haasten. Overdag is er niet zoveel verloop, maar tegen ‘s avonds loopt het al snel vol en dan is deze plek ook op zijn best. Wij kunnen al niet wachten tot een volgende bezoekje aan Barcelona en El Nacional.

Kenny

The Boss in Barcelona

Nu de beste live perfomer ter wereld (en ver daarbuiten) op zaterdag TW Classic met verve afsloot, is het tijd voor een kleine Throwback Tuesday, met een terugblik op het eerste concert van The River Tour op Europese bodem. Want dat was… in Barcelona. Jep, op zaterdag 14 mei speelde Springsteen Camp Nou plat, en ondergetekende was erbij :) .

Even leek het alsof de avond in het water zou vallen, want net na 18u gingen in Barcelona de watersluizen genadeloos open. Rond 19u en nadat iedereen zich zo’n afgrijselijke fluo regenponcho had aangeschaft, klaarde het echter al weer uit, en de rest van de avond scheen er een zacht zonnetje over de voetbaltempel Camp Nou. Met mijn goedkope ticket, zat ik helemaal in de nok van het stadion. Ok, dan zie je niet veel van het podium, maar het uitzicht met aan de ene kant, de bergen, en aan de andere kant, t stad, en dit gecombineerd met een ondergaande zon en een sublieme soundtrack… I’ve seen worse…

Zo’n 65.000 toeschouwers hadden het voorrecht El Jefe en zijn legendarische E-Street band, drie en een half uur pure magie te zien brengen op de opener van de Europese tournee. Uiteraard waren de setlist en de sfeer nog véél beter dan Werchter (bevooroordeeld? ikk? ), al was het maar omwille van de bloedmooie versie van Point Blank die het stadion hypnotiseerde:

Mijn verblijf in Barcelona was zeer kort -concert only- (ja, ge zijt fan of ge zijt het niet hé) maar toch lang genoeg om nog een ontdekking te doen. De lunch in Tarranà was namelijk een zeer aangename verrassing, en een bezoekje wordt bij deze warm aanbevolen. Net zoals de hele wijk Barri de Sant Antoni eigenlijk, super gezellig en met een overaanbod aan coole barretjes. In de gaten houden, die Barri…

Suzanne

 

Let’s talk …booze

Hola! Que tal?

Het is alweer even geleden dat ik in de pen kroop. Hoog tijd om daar verandering in te brengen. De reden waarom het zo lang geduurd heeft is simpel: er is een beestje, genaamd Carnaval, en enkele maanden per jaar neemt het de volledige controle over deze Aalstenaar zijn lichaam. Let op, het is een besmettelijk beestje … U bent gewaarschuwd!

We dwalen af, deze blog gaat over Spanje … en alles wat met Spanje te maken heeft (of er ook maar kort heeft tegen gelegen). De zoektocht naar een nieuw onderwerp was makkelijker dan gedacht. Een blik op de Gin-kast was voldoende.

Wisten jullie dat de gin-hype eigenlijk in Spanje begon? Sinds enkele jaren inspireert Gin tal van Spaanse barmannen, chefs en liefhebbers. Op terrasjes in de stad zie je steevast mensen genieten van een lekkere Gin&Tonic. Het perfecte drankje om de hitte te verslaan. Jarenlang leek Gin weg te kwijnen, overschaduwd door dat andere heldere destilaat … Wodka. Maar vandaag biedt zelfs de nachtwinkel om de hoek verschillende soorten Gin aan en pronken café- en restauranthouders met een uitgebreide Gin-kaart.kinine - Engelse soldaten

De meeste mensen kennen Gin als een typisch Engels destilaat maar eigenlijk komt Gin vanuit onze contreien. Tijdens de dertigjarige oorlog ontdekken Engelse soldaten een drankje genaamd ‘Dutch courage‘ … of jenever. Enkele slokken hiervan en alle angst verdween. Het perfecte aperitief alvorens ten strijde te trekken tegen … jawel … het Spaanse leger 😉 Na de oorlog namen de Engelsen de ‘ginniver‘ mee naar huis en gingen aan de slag (Wat je zelf doet, doe je meestal beter … is het niet Roger). Vele jaren later kennen we honderden soorten Gin, kruidig, floraal of met een toets van citrusvruchten.

En de tonic? Die kwam er pas later bij … meer bepaald in India. Wederom trekken de Engelse soldaten erop uit en zorgen voor een heuse revolutie … een drankrevolutie. Om zich te beschermen tegen malaria, moeten de leden van de British East India Company kinine drinken. Om het goedMrs Slocombeje (tevens het hoofdbestanddeel van tonic) binnen te krijgen (en te houden), werd er citroen, suiker en water aan toegevoegd. En om het geheel op smaak te brengen, volgde later Gin … zie daar, de geboorte van de Gin&Tonic. — Mrs Slocombe en Mrs Axelby zijn deze soldaten eeuwig dankbaar geweest … hoewel soms, heel soms, een tonic zorgde voor rare neveneffecten – “We just had a few gin and tonics…only one of the tonics I had must’ve been bad. They are sometimes, you know. Anyway, I came over all dizzy. Mrs. Axelby had to put me to bed.”

Enkele, nu ja, veel jaren later wordt er bijna in elk land ter wereld Gin gestookt. Zo ook in … Spanje :) In mijn drankkabinet staan twee flesjes (nu ja, 3 … de derde staat er als back-up) van Spaanse origine: Nordés Gin en Tann’s Gin. Beiden behoren tot mijn favorieten. Nordés Gin is een Gin uit Galicië, met aan de basis druiven. Voor mij is ie het allerbest met een blaadje basilicum, een kerstomaatje (het oog wil ook wat) en een Fever Tree mediterranean. Heeeeerlijk! Tann’s Gin daarentegen komt uit ons geliefde Barcelona (sorry, terug Barcelona 😉 ). Een gin die al meerdere awards in de wacht heeft gesleept … en daar zijn de makers fier op! Op de fles prijken maar liefst 7 medailles. Niet slecht … zoals de Gin zelf. Hoe drink je hem het best … nu ja, hoe zou ik hem serveren: enkele framboosjes en 1724 Tonic Water (uit de Andes … dus ook een beetje Spaans 😉 ).

Ziezo … hiermee is de toon gezet en kunnen we terug aan de slag op onze blog. Laat ons gerust weten of de Gin heeft gesmaakt! Een gouden tip … koop een flesje Tann’s in Spanje. Slechts 17 euroloekes voor een fles … yep, u leest het goed … 17!

Proost!

Steven

In de voetsporen van Dalí

Barcelona en kunst, onlosmakelijk zijn ze met elkaar verbonden. Wie Barcelona zegt, vermeldt in één adem ook een van stad’s bekendste kunstenaars : Antoni Gaudí. Maar het leven is meer dan Gaudí alleen (deze is voor de 30-plussers … 😉 )!

Tijdens het laatste uitje in Barcelona, kwamen we terecht op het terras van Mariscco Reial. Op het eerste zicht, een restaurantje zoals er zovele zijn in Barcelona. De setting: de ‘keeninklèke plosj’ van Barcelona, oftewel … Plaça Reial. Toeristisch, jazeker, maar toch uiterst gezellig … Het leuke getater van de vele papegaaien die zich te goed doen aan de vruchten van de vele ‘palmeras canarias‘, het kletterende water van de ‘Fuente de las tres Gracias‘ en de vele straatartiesten die met plezier een kunstje ten berde brengen.

Palmeras CanariasHet restaurant : ééntje met een geschiedenis om u tegen te zeggen! Vroeger vond je in dit gebouw het ‘Gran Café Español‘ en later het ‘Museo Pedagógico de Ciencias Naturales‘. In het museum kon je tijdens een workshop aan de slag als taxidermist. Geen wonder dat deze plek een thuishaven werd voor tal van grote namen uit de kunstwereld! Zo kon je er onder andere Joan Miró, Ava Gardner, Mario Cabre en Salvador Dalí tegen het lijf lopen. De bekende Spaanse surrealist kocht er zijn mieren voor zijn kunstwerken, ontleedde er het hoofd van een tijger en gaf er, zo wil het verhaal, de opdracht tot het dissecteren van een neushoorn … als inspiratie voor ‘Rinoceronte vestido con puntillas‘? En de legende wordt vandaag nog levendig gehouden! Vanop een neushoorn, verwelkomt Dalí elke bezoeker van het restaurant.Rinoceronte vestido con puntillas

Door zijn politieke opvattingen kan je Dalí moeilijk de lieveling van de Spaanse juf noemen. En hoewel hij niet zo nauw verbonden is met Barcelona als enkele andere befaamde kunstenaars, komt een Dalí-fan zeker aan zijn trekken wanneer hij/zij door Barcelona kuiert. De Catalaanse hoofdstad is immers de plek waar Dalí zijn rijkgevulde carrière begon. Dus wie weet, komt de kunstenaar in jou ook naar boven wanneer je je een weg baant door de verschillende kleine steegjes van de Barri Gòtic, of wanneer je geniet van een fris drankje in één van de vele bars.

Steven

PS: Enkele ‘wist-je-dat’-jes … Wist je dat misschien ook jij een werk van Dalí in huis hebt? De schilder ontwierp immers het wereldbekende ‘Chupa Chups‘-logo! En wist je dat Dalí van de universiteit werd verbannen omdat hij te slim was?

PS: Op Plaça Reial, ‘SchiefRegt‘Oever’ Marescco, vind je Ocaña … ik maak er weinig woorden aan vuil: gewoon gaan! Inrichting, drankjes, sfeer, menukaarten, terras, … gewoon top! If you want to take me anywhere, take me there! 😉

Ocaña Ocaña

Tijd voor een beetje poëzie …

Caminando por el día
Siempre pensando en tí

Esperando la noche
en que por fin digas … sí

Uit Saudade I door Suzanne en mezelf. Voor de geïnteresseerden, er zijn nog exemplaren van dit boekje beschikbaar. Contacteer Suzanne voor meer informatie!

Saudade

In een vlaag van onstuitbaar enthousiasme, goten we onze opborrelende Creativiteit en Inspiratie in boekvorm. Dit kleine bundeltje overpeinzingen in woord en beeld, nodigt uit stil te staan bij al wat is en weg te dromen bij herinneringen aan wat nooit was.

BarcelonettaFoto

Op vakantie naar Spanje, het doet iets met een mens. Toch met de mens in mij … landen op Barcelona voelt als thuiskomen. Iets maakt dit de mooiste stad op aarde, hoewel sommigen Barcelona te clean, te toeristish, overroepen vinden, ik voel mij er als een ‘pez en el agua’. En ook Catalunya heeft mijn hart gestolen. Op de lijst met ‘dingen die een dag de moeite waard maken’ staat:

In de late namiddag landen op El Prat de Llobegrat
de zonnestralen voelen wanneer je je in de luchtbrug een weg baant naar de ‘bagage reclaim’
op zoek naar de huurauto, de zonnebril op de neus en de motor starten
en dan richting zuiden …

Via de AP7
Een machtige rit doorheen het Spaanse landschap
links de Middenlandse Zee met een prachtige weerspiegeling van de namiddagzon
rechts de uitgestrekte bergen van de Serra de Monserrat
richting Cambrils
naar de mooiste mensen ter wereld

De eerste foto is er eentje uit Miami Platja, een kustdorpje waar vooral in de zomermaanden heel wat leven te bespeuren valt. De vele buitenverblijven liggen er in het najaar en tijdens de winter verlaten bij. De tweede foto is er eentje vanop Barcelonetta, met zicht Montjuic, bij zonsondergang. 

La Guingueta de la Barceloneta

Ok, ok, ik weet het, we zitten terug in Barcelona … Maar wederom met een gouden tip! :)

Kennen jullie Carles Abellan? Deze visionaire chef kreeg destijds een contract voor 15 dagen in het wereldbefaamde restaurant El Bulli. Hij moet het er uitzonderlijk goed vanaf hebben gebracht want hij bleef er uiteindelijk 15 jaar! Daarna was het hoog tijd om zelf naam en faam te maken. En dit lukte, met zijn restaurant Comerç24. Maar daar bleef het niet bij … gelukkig voor ons! :)

Naast Comerç24, kwam er onder andere Tapas24 aan de Passeig de Gracia (voor de Barcelonakenners: aan de winkel van Adolfo Dominguez), Bravo24 in het prestigieuze W Hotel op Barceloneta en ENA, in het luxueuze Hotel Alfonso XIII in Sevilla. Toch is de keuken van chef Abellan zeer toegankelijk … en te vinden op onverwachte plekken!

Tijdens één van de wandelingetjes (nu ja, -tjes … via Passeig de Gracia, over Plaza Catalunya en de Ramblas, naar de jachthaven en Barceloneta, menig voetzool snakt nadien naar een lekker voetbadje) stootten we op de beachbar van … u raadt het al … Carles Abellan! Zicht op zee, lekkere drankjes, een warm najaarszonnetje en een topkeuken. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat we het eten niet hebben geproefd (het besef dat we in een etablissement van Abellan zaten, kwam pas later 😉 ). Toch, de 3 Nederlandse dames naast mij smulden er lekker op los en lieten niets over van hun bordje tapas. Ik vermoed dat het hen heeft gesmaakt! :)

La Guingueta de la Barceloneta La Guingueta de la Barceloneta

Om alvast de spijsvertering op gang te trekken en het saliva in de mond de vrije loop te laten, hierbij de kaart van de beachbar :-) Lees, krijg trek, boek een vlucht en voor je het weet, zit je in het Spaanse zonnetje, zicht op zee en een zeer blije ‘dikke darm’! Het leven kan mooi zijn, toch? :)

Steven

La Guingueta de la Barceloneta La Guingueta de la Barceloneta

Een bezoekje aan Alsina&Sardà

Eindelijk (een deel van ) het reisverslag van de laatste trip naar Spanje. De voorbije werkweek was te druk, zaterdag was ‘me-time’ (wat uitdraaide op een enorme kater op de bankrekening … giften zijn steeds welkom, en fiscaal aftrekbaar 😉 ), dus zondag wordt ‘blogdag’ (na ‘Zondag Josdag’, eindelijk een waardige opvolger om de zondag door te brengen).

Dus, terug naar Spanje. Dankzij Kristof stond er een bezoekje aan Alsina&Sardà op het programma. Iedereen vroeg uit de veren en met zijn allen onze minibus in (tot groot jolijt van Kristof, een Mercedes :) ) richting El Pla del Penedès. Via de AP7, een klein uurtje van onze logeerplaats, Miami Platja (you’re in Miami, bitch 😉 ). Dat El Pla del Penedès en de omliggende dorpjes wijn en cava ademen, blijkt uit de verschillende kleine en grote wijnhuizen die de streek rijk is. Zo vind je er onder andere Torres, Codorniu en Freixenet.

Alsina&SardaNa een rit door het indrukwekkende landschap van de Alt Penedès (in de provincie Barcelona, Catalonië), kwamen we aan op onze bestemming: het wijnhuis Alsina&Sardà. Tijd voor een rondleiding! In perfect Engels kregen we meer uitleg over hoe wijn en cava geproduceerd worden. Voor een leek als ik (die absoluut geen wijn drinkt, met uitzondering van rode Porto of Banyuls), een zeer leerrijke ervaring. Zo kwamen we te weten dat de kleur van de wijn eigenlijk niet per se gelijk is aan de kleur van de druif. Witte wijn kan je ook maken van rode druiven! Tijdens het ‘wijnmaakproces’ zorgt de contacttijd tussen druivenschil en het sap voor de kleur. Wil je rode wijn maken, dan moet de schil enkele uren in contact blijven met het sap … ga je voor rosé, dan is er een veel kortere contacttijd nodig. En maak je van rode druiven, witte wijn, dan mag er geen contact zijn tussen beide.

Alsina&SardaAlsina&Sardà produceert naast wijn ook enkele lekkere cavas. Wat interessant is om weten, voor cava gebruikt men volgende druivensoorten: Xarello, Macabeo en Parellada. Van deze druivensoorten wordt via traditionele gisting een wijn gemaakt om er uiteindelijk via de ‘méthode traditionnelle‘ de gegeerde bubbeltjes in te krijgen. Om deze bubbels Cava te mogen noemen, moet de tweede gisting minstens 9 maanden in beslag nemen.

Na onze rondleiding was het tijd voor een natje … enkele van de jaarlijks 700.000 geproduceerde flessen werden ontkurkt en uitgeschonken. De meningen waren unaniem : ” ’t is beter as nen boks op a kinne”. Wegens tijdsgebrek (eigenlijk omdat wij te laat waren, oeps 😉 nu ja, congé is congé), werden ons twee flessen Cava in de hand geduwd … One for the road? Lang werd er dan ook niet geaarzeld om ook deze flessen te kraken.

Hebben jullie ook zin gekregen in een lekker glaasje Cava of wijn, dan kunnen jullie altijd bij Kristof terecht voor een bestelling. Hij bezorgt je met plezier een overzichtje van zijn volledig assortiment. En met de feestdagen in het verschiet, is het nu het moment om de wijnkelder te vullen!

Schol!

Steven

Kristof is de reden waarom bibi zoveel jaren geleden naar Spanje is getrokken, samen met Kenny. Ook hij heeft zijn hart verloren aan Spanje. Met zijn aanstekelijk enthousiasme maakt hij sinds kort iedereen warm om Spanje te ‘proeven’. Kristof (Van Lysebeth) werkt voor Bebidas (Dendermonde) en verkoopt een arsenaal aan druivensapjes 😉 Bel hem gerust of stuur hem een mailtje! En zeg gerust dat wij jullie hebben warm gemaakt 😉

kvl@bebidas.be – GSM: 0484/37.88.69

Vliegen in een haai

Hoog tijd om jullie een vliegtip mee te geven. Met tot drie vluchten per dag naar Barcelona, heel het jaar door, is Brussels Airlines de perfecte keuze. Ook Madrid, Bilbao en Alicante staan permanent op de lijst met Europese bestemmingen, dus mogelijkheden genoeg om het Spaanse schiereiland te ontdekken.

Mijn vlucht vorige vrijdag (yep, we zijn terug weg 😉 ) was er eentje naar Barcelona. Het toestel … een specialleke : de Rackham! Deze Airbus A320 ziet eruit als een zwarte haai, gebaseerd op een scene uit de Kuifje’s ‘De Schat van Scharlaken Rackham’. Het is eens iets anders dan de ‘ordinaire’ Airbus.

Reis je regelmatig, maak dan zeker gebruik van de loyaliteitsprogramma’s van onze Belgische luchtvaartmaatschappij: Loop en Miles&More. Loop ken je misschien nog niet. Met die nieuwe programma spaar je ‘loops’ met elke euro die je spendeert aan een reis binnen Europa. En wat kan je doen met die loops? Opnieuw reizen! Meer info op de website van Brussels Airlines.

Steven

Een nieuwe job, een nieuw verhaal …

Enkele dagen geleden ruilde ik het landelijke Sint-Martens-Bodegem en de bijhorende B&B Louis1924 voor het bruisende Brussel en het Crowne Plaza Brussels – Le Palace. Een beetje raar wel: van bekende gezichten naar een onbekende omgeving, van alles weten naar niets weten, van gepassioneerd uitleg geven naar geboeid luisteren. Het leuke aan deze nieuwe omgeving: er is al stof tot schrijven … Joepie, een link met Spanje!

Het gebouw waarin het Crowne Plaza Brussels – Le Palace is ondergebracht, is een prachtig staaltje van Belgische architectuur, getekend door Adhémar Lener en zijn assistent Antoine Pompe. Later groeide de assistent uit tot één van de pioniers van het modernisme in de Belgische, en vooral de Brusselse, architectuur. In 1910, naar aanleiding van de Wereldtentoonstelling, opende het hotel haar deuren, met aan het roer Georges Marquet. En het bleef niet bij één hotel. Dhr. Marquet beheerde meerdere hotels in België, die hij groepeerde in ‘Les Grands Hotels de Belgique‘. Later werd dit ‘Les Grands Hotels Européens‘, waartoe onder andere het Astoria (Brussel)*, Hotel Negresco (Nice), het Palace Hotel (Lyon) behoorden. Onze ‘petit belge’ verlegde zijn werkterrein nog zuidelijker en belandde in ons favoriete land: Spanje !

935_001Hij en zijn familie werden eigenaar van het Ritz hotel** en het Palace hotel in Madrid, de Alfonso XIII in Sevilla, de Real in Santander en de Continental Palace in San Sebastian. Allemaal klinkende namen die tot op de dag van vandaag nog steeds tot de verbeelding spreken. Beroemde gasten verbleven in al deze pareltjes. Zo ontving Le Palace in Brussel Grace Kelly en prins Reinier III, Brigitte Bardot en Gina Lollobrigida. In het Crowne Plaza Brussels – Le Palace kan je nog steeds terecht in de kamer waar Grace Kelly overnachtte ! Ook de andere hotels onder het bewind van de familie Marquet, werden een ontmoetingsplaats voor aristocraten en gekroonde hoofden. EenMme Augier - Hotel Negresco leuke anekdote over het Negresco Hotel, nu onder het bewind van Mme Augier gaat als volgt : Bill Gates werd na een bezoek stapelverliefd op het hotel en haar grote verzameling kunst. Hij vroeg de eigenares hoeveel hij moest neertellen om zijn nieuwe liefde voor altijd bij zich te hebben (en dit met een blanco cheque in de hand). Het feest ging echter niet door toen mevrouw Augier antwoordde: “Monsieur, nous n’êtes pas assez riche pour acheter mon hotel

Het Palace hotel in Madrid behoort vandaag toe tot de Westin groep (deel van Starwood Hotels and Resorts Worldwide). En ik heb het getest 😉 Enkele jaren geleden mocht mijn baas, in opdracht van Toerisme Vlaanderen, de Spaanse pers verrassen met een BelgiThe Westin Palace Madridsch menu in het hotel. En wat ben je in een vreemd land zonder tolk? Juist ja, niets 😉 Dus bibi mocht samen met de sous-chef mee naar Spanje. Woorden schieten te kort om dit hotel te omschrijven. De inkomhal neemt de adem uit de mond en de gigantische glaspartij boven La Rotonda doet je wenen van geluk. Zeker een bezoekje waard! De toenmalige General Manager van het hotel was trouwens een Belg, Marc Lannoy. vandaag aan het hoofd van The Westin Excelsior, Rome & St. Regis Rome (zo, Elsje hebben we ook terug blij gemaakt. Kenny, begin al maar te sparen :) )

Ziezo, van Sint-Martens-Bodegem, over Brussel en Nice tot in Madrid en dan naar Rome … niet slecht 😉 De prijzen van bovengenoemde hotels laat ik jullie zelf ontdekken. In de eerste plaats omdat ik ze zelf niet ken (yep, het bezoekje aan Madrid werd gecatalogeerd onder werken en was bijgevolg ‘ver niet’ :) ) en in de tweede plaats omdat ik ze niet wil kennen :). Alle info over de hotels vinden jullie op de verschillende websites. Juist op de hotelnamen klikken en boeken 😉 Iemand met een centje te veel mag mij zeker eens uitnodigen, ik tolk met plezier :)

Steven

*Het Astoria werd in 2007 eigendom van Saoudische sjeik Mohammed Youssef El-Khereij en is momenteel gesloten door verbouwingswerken.

**Het Ritz in Madrid behoort toe aan de Mandarin Oriental groep. Remember Barcelona?

Zoek de link !

De tips : mafiaValencia – Olympische Spelen – Victor Hugo 

Gevonden ? Neen ? Ik help een handje : Maria de Montserrat Viviane Concepción Caballé i Folc.

We starten het verhaaltje op 12 april 1933. De Spaanse Montserrat Caballé ziet het levenslicht. De angst om de jonge Montserrat voor de geboorte te verliezen, heeft geleid tot haar ongewone naam. Haar ouders beloofden plechtig hun dochter te vernoemen naar het klooster van Montserrat mocht hun dochtertje gezond en wel het levenslicht zien. En de belofte hield stand !

Het zorgenkindje maakte in de loop der jaren plaats voor een sopraan die met haar stem naam en faam verwierf, binnen en buiten Spanje. Op 12-jarige leeftijd ving de jonge Montserrat haar studie aan in het Teatro Liceu in Barcelona. Op 23-jarige leeftijd ruilde ze Spanje voor Zwitserland. Bij de Opera van Bazel bouwde ze aan een indrukwekkend rollenrepertoire. Zo speelde ze onder andere Tosca (Puccini), Aïda (Verdi) en Salome (Strauss). Haar prestaties bleven niet onopgemerkt en de Spaanse nachtegaal bleef werken aan haar carrière, in onder andere de operahuizen in Wenen, Bremen en Lissabon.

De grote faam kwam er in 1965 ! Montserrat Caballé reisde naar New York en slaagde er met brio in de Amerikaanse mesosopraan Marilyn Horne te vervangen tijdens een uitvoering van Donizetti’s opera ‘Lucretia Borgia‘. Juist ja … we zijn terug bij de familie Borgia 😉 De tips mafia en Valencia zijn opgehelderd … Nog twee tips te gaan: Olympische Spelen en Victor Hugo.

De opera van Donizetti waarmee La Caballé wereldfaam mee verwierf is gebaseerd op het toneelstuk van de Franse schrijver Victor Hugo. Het stuk ‘Lucrèce Borgia’ werd voor het eerst opgevoerd in 1833, 100 jaar voor de geboorte van onze Spaanse sopraan. De voormalige maitresse van Napoleon speelde de hoofdrol en het stuk werd een groot succes.

En de Olympische Spelen ? Wel, die werden in 1992 opgeluisterd door het in 1988 speciaal voor de Olympische Spelen opgenomen duet tussen Freddy Mercury en Montserrat Caballé. Freddy haalde de openingceremonie jammer genoeg niet meer, hij overleed in 1991. Toch staat het eerder opgenomen live-optreden gegrift in het geheugen van menig muziekliefhebber.

Steven