De legende van Sant Jordi

Tijd om nog eens in de pen – of beter het klavier – te kruipen. Het Spaanse beestje in mij begint zich te woelen. De vele vakantiekiekjes op Facebook van vrienden en familie en de plannen van anderen maken het beestje zelfs nog onrustiger. Voor het einde van het jaar moet er nog een tripje gemaakt worden naar het Iberisch schiereiland, dat kan niet anders.

Terug in de tijd … naar de vakantiejob in Cambrils, nu ja het einde van de vaka Kristof en Kenny vertrokken vroeger naar het Belgenlandje, ik bleef nog wat werken tot het einde van de ‘temporada‘. Een leven dat ik wel gewoon kon worden, wonen aan het strand, enkele uurtjes werken en voor de rest genieten van het zonnetje, een beetje sporten en Spanje ontdekken. Dankzij de papa werd er een VISA aangemaakt op mijn naam … vrijheid! Letterlijk dan, want zonder VISA geen auto en zonder auto bleek Spanje toch wel wat klein ūüėČ Het stalen ros van dienst: een blauwe Fiat Punto.

Inma & JaimeIn de gedaantes van de twee mooiste mensen ter wereld, Inma en Jaime, had ik al snel ook een gids die mij enkele leuke plekjes toonde. E√©n van die plekjes: Montblanc … neen, niet het dak van Europa, maar een Middeleeuws stadje in de buurt van Tarragona. Autistisch als we zijn, heeft Montblanc sindsdien al enkele keren op de planning gestaan. Niets zo leuk als mensen meenemen naar een plek die jij al een beetje kent … slachtoffers van dienst: de mama en de papa, de nicht, ons Wendy en ons Nathalie … en waarschijnlijk zullen er nog wel enkele slachtoffers volgen :) (nvdr: data van de selectierondes worden zo snel mogelijk bekend gemaakt ūüėČ )

Over Montblanc dan :) Zoals gezegd, een Middeleeuws stadje met een authentieke stadskern, omringd¬†¬†Montblancdoor de stadsmuren van weleer. En is het nu net deze stad en haar bewoners die een rol spelen in de legende van Sant Jordi (Sint Joris). Heeeeel lang geleden, leefde er in Montblanc een draak die het leven van de stadsbewoners tot een hel maakte. Hun veestapel was niet meer veilig en al snel werd de bevolking bedreigd in haar voortbestaan door het gebrek aan voedsel. Om te vermijden dat dit zou gebeuren, besloot men om elke dag 1 mens te offeren aan de verschrikkelijke draak. De ongelukkigen waaronder de dochter van de koning werden bepaald door het lot, uiteraard ūüėȬ†Maar … eind goed, al goed … net voor de dochter van de koning zou verslonden worden door de verschrikkelijke draak, werd ze gered door een ridder, Sant Jordi. De draak werd een kopje kleiner gemaakt en op de plaats waar het bloed van de draak stroomde, bloeide een rozenstruik met rode rozen. Sindsdien is het een traditie van Catalaanse mannen om een rode roos te geven aan de vrouw van hun dromen.

MontblancWil je terug in de tijd? Bezoek dan Montblanc rond 23 April. Tijdens de Middeleeuwse week herbeleeft de stad haar geschiedenis met een prachtig festival. Zeker de moeite waard om eens te doen. En uiteraard, zie je de wegwijzer richting Montblanc op een ander moment te voorschijn komen, aarzel geen minuut om hem te volgen en het stadje te ontdekken.

 

 

Steven

Big ChuffyPS: ga in Montblanc op zoek naar het restaurant Big Chuffy … als je het vindt, zeker een hamburgertje¬†gaan eten, het is de moeite ūüėČ Ik vind jammer genoeg niets meer op het net over dit restaurant, ik hoop dat het nog bestaat … De Big Chuffy, te zien op de foto, was net iets te groot … maar er waren ook normale porties te verkrijgen :) Liever geen hamburger? Neem dan een hotdog … van 50 cm … size doesn’t matter zeggen ze dan. Que aproveche!

 

De beentjes strekken in Salou …

Tijd voor wat nostalgie … :) Het is bijna tien jaar geleden dat¬†Kenny, Kristof en ik naar Cambrils trokken. Het doel: centjes verdienen in de zon … Ik geef het toe, ik heb ergere periodes in mijn 33-jarig bestaan gekend ūüėČ De werkplek: Camping Els Prats, op de N-340 tussen Cambrils en Miami Playa (jaja, we zijn die zomer ook in Miami geweest). De job: Kristof werd een plekje toebedeeld aan de receptie, Kenny en ik troffen het slechter: de beachbar ūüėČ Achteraf gezien bleek ik er dan nog het slechtst aan toe … ik kreeg de kalme beachbar. 20 meter van de branding … ik hoop dat jullie je¬†kunnen voorstellen wat voor een hel het daar geweest is…

Tropical Fusion

Tijdens ons 3 maand durend verblijf, kwamen we natuurlijk in contact met enkele fuifbeesten … Nu ja, we … Kristof en Kenny iets¬†(lees: veel)¬†sociaal vaardiger¬†als het aankomt op het aanspreken en het opbouwen van een band met onbekenden. Dankzij deze vaardigheden, mochten we al wel eens met de bus mee naar Salou, samen met een bende uitgelaten Nederlanders van de organisatie Cirkel. Ik hoor jullie al denken: Ai nee, naar Salou … met nen bus vol Ollanders

In Salou stond (en staat) steevast 1 plek op de agenda … een discotheek waar zowel Kristof, Kenny als ik moeten geweest zijn als we in de buurt zijn: Tropical Salou. Ik krijg het er nog warm van … een echte Spaanse discotheek met super muziek, stijlvol interieur, zeer goed bedeelde cubatas en – het oog wil ook wat – zeer getalenteerde gogo’s :) Rustig dames, het dansend mansvolk mocht er ook wel wezen … mij zouden ze het twee keer moeten vragen … de eerste keer zou ik ze niet geloven ūüėČ

Intussen is het – denk ik – 3 jaar¬†geleden dat we er geweest zijn. Maar dankzij de Facebook-pagina blijven we up-to-date ūüėČ Sinds 2014 heeft deze danstempel ook een sushi-restaurant en is de naam omgedoopt naar Tropical Fusion. Hoog tijd om nog eens langs te gaan …

Steven

Warning: deze post bevat foto’s van enkele jaren geleden … Ze¬†zijn dan ook niet meer representatief en wijzen ook op zwaar fysiek verval bij de personen die worden weergegeven … Ik denk maar aan mezelf, meer dan enkele rimpels op het voorhoofd rijker … Zelfs botox biedt geen soelaas meer.¬†

Tijd voor een beetje po√ęzie …

Caminando por el día
Siempre pensando en tí

Esperando la noche
en que por fin digas …¬†s√≠

Uit Saudade I door Suzanne en mezelf. Voor de ge√Įnteresseerden, er zijn nog exemplaren van dit boekje beschikbaar. Contacteer Suzanne voor meer informatie!

Saudade

In een vlaag van onstuitbaar enthousiasme, goten we onze opborrelende Creativiteit en Inspiratie in boekvorm. Dit kleine bundeltje overpeinzingen in woord en beeld, nodigt uit stil te staan bij al wat is en weg te dromen bij herinneringen aan wat nooit was.

BarcelonettaFoto

Op vakantie naar Spanje, het doet iets met een mens. Toch met de mens in mij … landen op Barcelona voelt als thuiskomen. Iets maakt dit de mooiste stad op aarde, hoewel sommigen Barcelona te clean, te toeristish, overroepen vinden, ik voel mij er als een ‘pez en el agua’. En ook Catalunya heeft mijn hart gestolen. Op de lijst met ‘dingen die een dag de moeite waard maken’ staat:

In de late namiddag landen op El Prat de Llobegrat
de zonnestralen voelen wanneer je je in de luchtbrug een weg baant naar de ‘bagage reclaim’
op zoek naar de huurauto, de zonnebril op de neus en de motor starten
en dan richting zuiden …

Via de AP7
Een machtige rit doorheen het Spaanse landschap
links de Middenlandse Zee met een prachtige weerspiegeling van de namiddagzon
rechts de uitgestrekte bergen van de Serra de Monserrat
richting Cambrils
naar de mooiste mensen ter wereld

De eerste foto is er eentje uit Miami Platja, een kustdorpje waar vooral in de zomermaanden heel wat leven te bespeuren valt. De vele buitenverblijven liggen er in het najaar en tijdens de winter verlaten bij. De tweede foto is er eentje vanop Barcelonetta, met zicht Montjuic, bij zonsondergang. 

Een klooster, wijn en koningen

Een ‘must see’ wanneer je op vakantie bent in de streek rond Cambrils¬†en Salou, is het klooster van Poblet. Drie keer heb ik het nu al bezocht en het blijft een toppertje …

Het klooster werd opgericht in 1150 na Chr. en bleef in gebruik tot 1835. Een¬†wijziging in de Spaanse wet zorgde ervoor dat het klooster werd gesloten tot 1940, wanneer¬†Italiaanse monniken de gebouwen terug in gebruik namen. Sinds 1991 staat het klooster op de werelderfgoedlijst van UNESCO¬†en 5 jaar geleden kreeg het klooster de hoogste Catalaanse onderscheiding, de Medalla d’Or de la Generalitat, en dit voor haar¬†culturele en historische staat van dienst.

Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet

Poblet was destijds het koninklijke pantheon van de ‘Crown of Arag√≥n’. En dat maakt het klooster ook een heel klein beetje belangrijk voor onze Belgische geschiedenis (misschien een beetje kort door de bocht, maar onder het motto ‘aangetrouwde familie is ook familie’ kan alles). Zo ligt¬†de voorvader van onze voormalige koningin, Fabiola di Mora y Arag√≥n, Juan II opgeborgen in klooster, samen met zijn tweede vrouw Joana Enr√≠quez.

Monasterio de Santa Maria de Poblet In de periode 1835 – 1940 raakte het klooster in zwaar verval¬†en de graftombes van de verschillende koningen van Aragon werden ontheiligd en de resten verhuisden¬†naar¬†de kathedraal van Tarragona. In 1940 werd, zoals gezegd, dankzij de komst van enkele Italiaanse monniken, het klooster terug heropgebouwd en kwamen¬†de resten van de het geslacht van Arag√≥n terug naar ‘huis’. Als herinnering aan het¬†100-jarig verval werd een deel van het oorspronkelijke gebouw niet gerestaureerd.

Een bezoek aan Poblet vraagt om een gegidste rondleiding. Het gebouw ademt geschiedenis. Een gids vertelt je, ook in het Engels, over de verschillende koningen, het leven in het klooster en over de wijnproductie van de kloosterbewoners. En dat er lekkere wijn werd gemaakt, daar zijn de vele wijngaarden rondom getuige van.Zicht op de vallei

De familie Torres¬†bezit er vandaag de dag de 160 hectare grote wijngaard ‘Les Muralles’, waarschijnlijk de best gekende Torres wijngaard. Op de ranken vinden we onder andere Syrah, Garnacha Tinta, Monastrell, …¬†Goed voor onder andere de Gran Sangre de Toro, intussen de favoriet van vader P. Twee andere, kleinere wijngaarden in de buurt groeien onder andere Chardonnay, Cabarnet Sauvignon en Sauvignon Blanc. Druiven die op fles resulteren in onder andere de Fransola, de Gran Vi√Īa Sol en de Gran Coronas.

Aan de poort van het klooster vind je zelfs een Torres winkel waar je na een bezoek niet zonder een flesje huiswaarts keert. En doe zeker ook enkele wandelschoenen aan. Via enkele mooie paadjes sta je al gauw perplex van enkele mooie zichten over de vallei.

Steven

Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet  Monasterio de Santa Maria de Poblet

The great advantage of a hotel is that it is a refuge from home life…

Tijd om een Spaans hotelletje onder de loep te nemen. Ik geef het toe, ik ben geen simpel dier wanneer het op hotels en restaurants aankomt. Exuberante luxe, het hoeft niet altijd … maar het is mooi meegenomen :-)

Vijf jaar geleden trokken Suzanne en ik er samen met twee vriendinnen, Nathalie en Wendy, op uit. Bestemming : Cambrils en omstreken … Terug naar waar Kenny, Kristof en ik ongeveer 4 maand een plaatselijke camping hebben verblijd (hopen we toch ūüėČ ) met onze aanwezigheid. Na wat zoekwerk en met de hulp van enkele Spaanse vriendjes vonden we onze stek voor het weekend : Cal Barber.

Het hotel ligt in het centrum van het dorpje Botarell, recht tegenover de kerk. Toegegeven, Botarell is met iets meer dan 1000 inwoners niet de grootstad waar het bruist van leven. Nee, het dorp¬†ligt aan de voet van het ‘Sistema Ib√©rico’, perfect om helemaal tot rust te komen. Mooie zichten over de omgeving en het Spaanse gebergte, ideaal voor een stevige ochtendwandeling. En ben je de rust (een beetje) moe, dan zoek je de gezellige drukte op van het havenstadje Cambrils of duik je het nachtleven in van¬†Salou.

Het hotel zelf was¬†een voltreffer. Een zeer mooie en ruime kamer met een perfect bed. De kamer van Suzanne en mezelf kwam met een dou40237_420362756751_2852695_nche waar je een hele familie in kwijt kon, Nathalie en Wendy moesten het stellen met een bubbelbad … Life can be tough. Bloemen zijn alom aanwezig, tot in de namen van de kamers toe en ook de gemeenschappelijke ruimtes zijn een streling voor het oog.

En de innerlijke mens? Die wordt versterkt met een perfect, Spaans ontbijt: pan con tomate, chorizo, jam√≥n, manchego, … De ideale¬†start van je dag. Het hotel biedt enkel ontbijt aan maar niet getreurd, er zijn tal van andere eetmogelijkheden. Zo is er op ongeveer 50m van het hotel Restaurant Blanc &¬†Negre. Daarnaast kan je ook in¬†Cambrils terecht in √©√©n van de vele restaurantjes op de promenade, met zicht op de haven.

Een kamer in Cal Barber boek je al vanaf ‚ā¨130 per nacht, in de zomermaanden. Het ontbijt, het internet en de rust zit inbegrepen in de prijs. En de beoordeling van de gasten? Booking.com-gebruikers geven het hotel een mooie 9,3/10 en de beoordelingen op Tripadvisor bevestigen.¬†Landen kan op Reus of Barcelona. Een auto huren is aan te raden. Voor de liefhebbers en voor de tortelduifjes: het hotel heeft ook een Spa-ruimte. Meer informatie over het hotel vind je op het wereldwijde web.

Steven

‘The great advantage of a hotel is that it is a refuge from home life’ is een quote van George Bernard Shaw,¬†Iers toneelschrijver en theatercriticus. Hij won in 1925 de Nobelprijs voor de literatuur, hij accepteerde de eer, maar weigerde het geld. In 1939 won hij een Oscar voor zijn werk aan het scenario aan de film Pygmelion, een verfilming van √©√©n van de theaterstukken van George Bernard Shaw.

40930_420362126751_1722267_n40878_420362356751_6248370_n

40010_420362206751_5445874_n39338_420362186751_252174_n