Neruda, een nieuwe Spaanstalige film over Pablo Neruda

Olé, er is alweer een Spaanstalige film in de cinema: Neruda. De film gaat over, jawel, de Chileense dichter Pablo Neruda of liever over de jacht op hem bij het begin van de Koude Oorlog. Een grappige film noir met steracteur Gael García Bernal.

De film speelt zich af in Chile rond de periode 1946 – 1948. Pablo Neruda is dan senator en lid van de communistische partij en helpt Gabriel González Videla aan de macht. Na spanningen tussen socialisten en communisten verbiedt de president de communistische partij. Neruda uit felle kritiek op de regering en president Gabriel González Videla : hij noemt hem een rat en vriend van de nazi’s waarna een aanhoudingsbevel wordt uitgegeven en Neruda op de vlucht moet. De film gaat over die periode en schetst een Pablo Neruda die moet onderduiken in eigen land.

 

Pablo Neruda - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje

Neruda slaat dus samen met zijn vrouw op de vlucht en speelt een heerlijk kat en muis spel met inspecteur Óscar Peluchonnea, een klunzige maar vastberaden politieagent, meesterlijk gespeeld door steracteur  Gael García Bernal (die je wel kent uit Films als The Motorcycle Diaries, Babel en Amores Perros). Hij is overtuigd dat hij Neruda zal te pakken krijgen, maar of dat ook zo is, ga je beter zelf ontdekken.

Het is geen typische biopic, want soms lijkt het wel of niet Neruda, maar wel Óscar Peluchonnea de hoofdrol heeft of alleszins die liever zelf zou willen in deze film. Tijdens die periode schreef Neruda overigens verder aan Canto General, wat later een van zijn meesterwerken zou worden: een verzenkroniek van meer dan 15.000 en 231 gedichtenregels.

Regisseur van dienst is de Chileen Pablo Larraín. Je kan de film o.a. gaan bekijken in cinema Vendome (Elsene, Brussel), in Lumière (Brugge) of in Studio Skoop (Gent). In de meest gezellige bioscoop van Gent spelen ze hem voorlopig dagelijkse meermaals. Niet twijfelen dus als wat meer cultuur opsnuiven dit jaar bij je goede voornemens staat! Met dank aan Studio Skoop voor het beeldmateriaal. Als afsluiten posten we hieronder graag een vertaling van een de mooiste liefdesgedichten van Pablo Neruda: Mocht je me vergeten.

 

Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:

Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.

Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.

Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.

Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
– onverzoenlijk lief –
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.

 

A089_C009_0101EX

 

Tapas in Parijs

Vooraleer we onze stap- en loopschoenen aantrekken voor Levensloop, nog snel een blogje over het voorbije weekend. We zijn er nog maar eens op uit getrokken … deze keer naar, jawel, Parijs. Nu, ik hoor jullie al denken, wat hebben jullie in godsnaam in Parijs verloren, deze blog gaat over Spanje … Toch, jullie zouden nu stilaan al moeten weten dat wij overal een link vinden met Spanje 😉 Ook deze keer dus …

La Mangerie - gezelschapHet Spanje in Parijs vonden we dankzij de meest getalenteerde uit onze vriendenkring, Nicolas Keppens. Nicolas is thuis in de lichtstad en wist ons te vertellen dat ze in de Petite Mangerie de beste tapas van Parijs serveerden. Dat zijn zeer zware woorden die we moesten testen … het testpubliek: mijn nicht Suzanne, haar nichten Katrien en Annelien, deze nicht en Nathalie, die het hoog nichtgehalte wat mocht compenseren :-)

De dames waren al snel akkoord met het idee om op vrijdagavond tapas te eten. De foto’s op het wereldwijde web waren overtuigend genoeg … het enige probleem: wat nemen we … La Mangerie of La Petite Mangerie. Voorzienig als we zijn, waagden we onze kans in de grootste van de twee: La Mangerie (welk toevallig ook dichter bij het hotel lag … op plan, in werkelijkheid en met Suzanne als gids bleek dit net iets anders). Reserveren kon via SMS, zeer handig. De bevestiging van de reservatie kwam er een dagje later.

Op vrijdag 9 september trokken we vanop Place de la République (uiteraard waren we gelogeerd in het Crowne Plaza Hotel … het verslag van de discussie om tot dat besluit te komen, bespaar ik jullie). Wat op plan (en in vogelvlucht) dus een kleine tocht bleek te worden, werd uiteindelijk een verkenningstocht door de straten van Parijs. Het werd zelfs zo erg dat een vriendelijke metrobediende ons ter hulp schoot en ons een plannetje van Google Maps afdrukte … ja … ZO erg … :-) Maar eind goed, al goed … iets na acht stonden we in het restaurant en werden we door een vriendelijke meneer ontvangen … en dit met een shotje alcohol. De mens moet gezien hebben dat ons (lees: mijn) stressniveau de pan uit swong. Ik kan alleen maar zeggen dat het shotje deugd deed … Het restaurant zelf leek piepklein. Gelukkig hadden we een reservatie. Een andere vriendelijke ober nam ons mee naar een kast (?) en we werden vriendelijk verzocht om door de kast naar een ander deel van het restaurant te stappen … Ik vraag mij af of ‘sortir de l’armoire‘ dezelfde betekenis heeft als bij ons 😉 Gelukkige had ik al enige ervaring en was dit al bij al niet zo’n traumatische ervaring, niettegenstaande dat mijn gezelschap bestond uit vier madammen :-p

Bestellen in La Mangerie

Door een mogelijk nog vriendelijker dametje werden we aan tafel gezet en we konden eraan beginnen. In ons zaaltje stonden er een 10-tal tafeltjes en een olijfboom (!). Bestellen gebeurt met pen en papier … heel handig. Invulblaadjes waarop je je eet- en drankkeuze kan aanduiden, werden nadien opgehaald door onze vriendelijke dienster. Wij kozen voor … (bijna) alles, uiteraard :-p : een overheerlijk stukje Onglet, hemels gebakken, patatas bravas, buratta met vijgjes (D-O-D-E-L-I-J-K), gazpacho, ceviche, … allemaal om ter heerlijkst. De drank vloeide rijkelijk … en dubbel. Na een eerste slok van mijn tweede G&T bleek dat ze de tonic waren vergeten … een goed gevuld glas waar later nog maar een klein streepje tonic bij kon. Na de eerste slok kwam in allerijl een ober aangelopen met nog een ‘kom’ Gin … blijkbaar hadden ze mij de verkeerde gebracht. Dus nu de juiste bestelling, van het huis! Het kon niet op.
Sfeerbeeld La MangerieNa wat zwelgen en vreten, kozen de dames voor een dessertje … bij ondergetekende was de brouwer al langs geweest, dus veel nood aan de bakker was er niet meer. Nu ja, de ogen van de dames waren ook veel groter dan hun buik wat resulteerde in vele restjes … zonde 😉

Na al dit lekkers was het tijd voor … de rekening. En die viel zeeeeer goed mee, rekening houdend met het feit dat we zo vol als een ei zaten, dat er redelijk wat alcohol is gevloeid (G&T, Ricard, een cocktail, …): net iets meer dan 300 euro, voor een gezelschap van 5. Als afsluiter werd er ons terug een shotje opgegoten waardoor de tocht naar huis eentje werd vol leute en plezier.

Voila, ik heb er terug honger van gekregen, ik hoop jullie ook :-) Dus, als jullie in Parijs zijn, zeker eens langsgaan in La Mangerie. Nicolas had overschot van gelijk!

Smakelijk!

Steven

Tapas MangerieTapas MangerieLa Mangerie Tapas

The Boss in Barcelona

Nu de beste live perfomer ter wereld (en ver daarbuiten) op zaterdag TW Classic met verve afsloot, is het tijd voor een kleine Throwback Tuesday, met een terugblik op het eerste concert van The River Tour op Europese bodem. Want dat was… in Barcelona. Jep, op zaterdag 14 mei speelde Springsteen Camp Nou plat, en ondergetekende was erbij :) .

Even leek het alsof de avond in het water zou vallen, want net na 18u gingen in Barcelona de watersluizen genadeloos open. Rond 19u en nadat iedereen zich zo’n afgrijselijke fluo regenponcho had aangeschaft, klaarde het echter al weer uit, en de rest van de avond scheen er een zacht zonnetje over de voetbaltempel Camp Nou. Met mijn goedkope ticket, zat ik helemaal in de nok van het stadion. Ok, dan zie je niet veel van het podium, maar het uitzicht met aan de ene kant, de bergen, en aan de andere kant, t stad, en dit gecombineerd met een ondergaande zon en een sublieme soundtrack… I’ve seen worse…

Zo’n 65.000 toeschouwers hadden het voorrecht El Jefe en zijn legendarische E-Street band, drie en een half uur pure magie te zien brengen op de opener van de Europese tournee. Uiteraard waren de setlist en de sfeer nog véél beter dan Werchter (bevooroordeeld? ikk? ), al was het maar omwille van de bloedmooie versie van Point Blank die het stadion hypnotiseerde:

Mijn verblijf in Barcelona was zeer kort -concert only- (ja, ge zijt fan of ge zijt het niet hé) maar toch lang genoeg om nog een ontdekking te doen. De lunch in Tarranà was namelijk een zeer aangename verrassing, en een bezoekje wordt bij deze warm aanbevolen. Net zoals de hele wijk Barri de Sant Antoni eigenlijk, super gezellig en met een overaanbod aan coole barretjes. In de gaten houden, die Barri…

Suzanne

 

Lijstjes … lijstjes … lijstjes …

Je hebt ze alvast al gezien op Facebook … lijstjes met tips over vermageren, verdikken, fitness, steden, … Om trendy en hip te blijven, doen we ook mee. Ziehier ons lijstje met nutteloze, toch handige weetjes. Ze komen misschien van pas bij de volgende quizavond, wie weet. Zo ja, laat het ons weten, zodat we kunnen delen in de prijzen :)

  1. Colombus was geen Spanjaard maar … een Italiaan! Ik hoor de wederhelft van één van onze bloggers al gniffelen … Maar niet te snel juichen Els, Colombus koos uiteindelijk voor Spanje en voor de Spaanse kroon :) Je ziet, zelfs Italianen kiezen voor het Iberisch schiereiland.
  2. Olijfolie … waarschijnlijk denken jullie aan Italië (nog even en ik word beschuldigd van Italië-bashing :-p), maar nee, de grootste producent van olijfolie is uiteraard Spanje. Maar liefst 45% van de wereldwijde productie is Spaans … bovendien kan de gemiddelde Spanjaard ook wat olijfolie verzetten! 14 liter per persoon … dat loopt daar gesmeerd.
  3. Geloof het of niet … er bestaat geen Spaanse vertaling voor deadline :) Dat horen we graag, no stress, mañana. Voor ‘relax’ en ‘take it easy’ bestaan er daarentegen honderden vertalingen 😉 Oh ja, we spreken eigenlijk geen Spaans, maar Casteliaans … 😉
  4. Cervantes schreef de eerste echte roman … In 2002 werd het boek zelfs uitgeroepen tot het meest betekenisvolle boek ter wereld.
  5. In Spanje feesten ze graag … te graag. Er zijn meer festivals dan er dagen zijn in een jaar! Kies er maar eentje uit. Ter info, vandaag – 30 april – vieren ze ‘ginderachter’ : DÍA DE LA ALMADÍA in Burgui-Burgi, SEMANA MEDIEVAL DE SAN JORGE in Montblanc, CRUCES DE MAYO in Córdoba, …
  6. De Zweedse hitformatie ABBA probeerde het in de jaren ’80 ook in het Spaans. Niet minder dan 1,2 miljoen exemplaren werden verkocht van ‘Gracias por la musica‘. Een deel daarvan werd verkocht op de … raar maar waar … Japanse markt! :)
  7. In Spanje groeien er maar liefst 400 verschillende druivensoorten en het is de grootste exporteur van wijn ter wereld!
  8. Charlie Sheen heeft Spaanse roots … zijn echte naam: Carlos Irwin Estevez
  9. De Zweedse schone Noomi Rapace (de tegenspeelster van Matthias Schoenaerts in ‘The Drop’) heeft Spaanse roots.
  10. En een laatste weetje: Spanje telt 1 bar per 129 inwoners … omkomen van dorst is zeer onwaarschijnlijk.

Ziezo, een compleet nutteloos lijstje… Voor volgende keer beloof ik met iets interessants voor de dag te komen.

Steven

Filmtip: También La Lluvia

Volgende week dinsdag vertoont Studio Skoop eenmalig de Spaanstalige film, También La Lluvia, een Spaans Mexicaanse samenwerking. Een van de hoofdrolspelers is de gekende acteur Gael García Bernal, die onder meer een jonge Che Guevara speelde in The Motorcycle Diaries en ook schitterde in Babel en Amores Perros, twee films van Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu. Ook Luis Tosar speelt mee, de acteur die een van de hoofdrollen voor zijn rekening neemt in de aangrijpende film Te Doy Mis Ojos. Bovendien wordt er voor de film een uiteenzetting gegeven over de waterproblematiek in Latijns-Amerika en in het bijzonder in Bolivië, mocht je dat interesseren.

También la lluvia dinsdag in Studio Skoop - - Crema Catalana - blog over reizen, beleven, eten en logeren in Spanje
Interesse? Kijk hieronder naar de trailer of lees de korte inhoud hieronder!

Sebastian, een idealist, wil een film maken over Christoffel Columbus en de verovering van Zuid-Amerika. Hij wil deze gaan draaien in Cochabamba in Bolivië. De mensen daar hebben echter andere problemen. De watervoorraad dreigt geprivatiseerd te worden, waardoor de prijs van water enorm zal stijgen. Er ontstaat onrust en geweld, wat de plannen van de filmploeg doorkruist.

De intelligente verweving van de twee verhaallijnen (de filmploeg die de vroegere exploitatie door Columbus wil aankaarten, en ondertussen in het echte leven middenin exploitatie en verzet daartegen terecht komt) en de sterke vertolkingen leveren een prachtige film op, die terecht verscheidene prijzen kreeg. De titel van de film ‘También la lluvia’ of ‘Zelfs de regen’ verwijst naar het feit dat ook het water dat uit de hemel valt kan geprivatiseerd worden. Voor de film geeft een deskundige toelichting bij de waterproblematiek in Bolivië / Latijns-Amerika.

Ze spelen de film aanstaande dinsdag om 19u30 in Studio Skoop. Een filmticket kost je € 9,5 of € 7,5 met korting.

Met dank aan Studio Skoop voor de korte inhoud, mooier dan dat konden we het moeilijk zelf schrijven! De film zelf dateert al van 2010, maar is zeker de moeite waard.

Kenny

Let’s talk …booze

Hola! Que tal?

Het is alweer even geleden dat ik in de pen kroop. Hoog tijd om daar verandering in te brengen. De reden waarom het zo lang geduurd heeft is simpel: er is een beestje, genaamd Carnaval, en enkele maanden per jaar neemt het de volledige controle over deze Aalstenaar zijn lichaam. Let op, het is een besmettelijk beestje … U bent gewaarschuwd!

We dwalen af, deze blog gaat over Spanje … en alles wat met Spanje te maken heeft (of er ook maar kort heeft tegen gelegen). De zoektocht naar een nieuw onderwerp was makkelijker dan gedacht. Een blik op de Gin-kast was voldoende.

Wisten jullie dat de gin-hype eigenlijk in Spanje begon? Sinds enkele jaren inspireert Gin tal van Spaanse barmannen, chefs en liefhebbers. Op terrasjes in de stad zie je steevast mensen genieten van een lekkere Gin&Tonic. Het perfecte drankje om de hitte te verslaan. Jarenlang leek Gin weg te kwijnen, overschaduwd door dat andere heldere destilaat … Wodka. Maar vandaag biedt zelfs de nachtwinkel om de hoek verschillende soorten Gin aan en pronken café- en restauranthouders met een uitgebreide Gin-kaart.kinine - Engelse soldaten

De meeste mensen kennen Gin als een typisch Engels destilaat maar eigenlijk komt Gin vanuit onze contreien. Tijdens de dertigjarige oorlog ontdekken Engelse soldaten een drankje genaamd ‘Dutch courage‘ … of jenever. Enkele slokken hiervan en alle angst verdween. Het perfecte aperitief alvorens ten strijde te trekken tegen … jawel … het Spaanse leger 😉 Na de oorlog namen de Engelsen de ‘ginniver‘ mee naar huis en gingen aan de slag (Wat je zelf doet, doe je meestal beter … is het niet Roger). Vele jaren later kennen we honderden soorten Gin, kruidig, floraal of met een toets van citrusvruchten.

En de tonic? Die kwam er pas later bij … meer bepaald in India. Wederom trekken de Engelse soldaten erop uit en zorgen voor een heuse revolutie … een drankrevolutie. Om zich te beschermen tegen malaria, moeten de leden van de British East India Company kinine drinken. Om het goedMrs Slocombeje (tevens het hoofdbestanddeel van tonic) binnen te krijgen (en te houden), werd er citroen, suiker en water aan toegevoegd. En om het geheel op smaak te brengen, volgde later Gin … zie daar, de geboorte van de Gin&Tonic. — Mrs Slocombe en Mrs Axelby zijn deze soldaten eeuwig dankbaar geweest … hoewel soms, heel soms, een tonic zorgde voor rare neveneffecten – “We just had a few gin and tonics…only one of the tonics I had must’ve been bad. They are sometimes, you know. Anyway, I came over all dizzy. Mrs. Axelby had to put me to bed.”

Enkele, nu ja, veel jaren later wordt er bijna in elk land ter wereld Gin gestookt. Zo ook in … Spanje :) In mijn drankkabinet staan twee flesjes (nu ja, 3 … de derde staat er als back-up) van Spaanse origine: Nordés Gin en Tann’s Gin. Beiden behoren tot mijn favorieten. Nordés Gin is een Gin uit Galicië, met aan de basis druiven. Voor mij is ie het allerbest met een blaadje basilicum, een kerstomaatje (het oog wil ook wat) en een Fever Tree mediterranean. Heeeeerlijk! Tann’s Gin daarentegen komt uit ons geliefde Barcelona (sorry, terug Barcelona 😉 ). Een gin die al meerdere awards in de wacht heeft gesleept … en daar zijn de makers fier op! Op de fles prijken maar liefst 7 medailles. Niet slecht … zoals de Gin zelf. Hoe drink je hem het best … nu ja, hoe zou ik hem serveren: enkele framboosjes en 1724 Tonic Water (uit de Andes … dus ook een beetje Spaans 😉 ).

Ziezo … hiermee is de toon gezet en kunnen we terug aan de slag op onze blog. Laat ons gerust weten of de Gin heeft gesmaakt! Een gouden tip … koop een flesje Tann’s in Spanje. Slechts 17 euroloekes voor een fles … yep, u leest het goed … 17!

Proost!

Steven

Carnaval Tenerife

Voor ‘nen ajoin’ gaat er niets boven carnaval in d’Oilsjterse stee, maar dat weerhoudt ons niet van wat field research in andere oorden. Vorige jaar trok ik met de broerie en zijn vrouw een weekje naar Tenerife (voor een vitamine D-kuur in het midden van de winter), waar de carnavalsgekte toen in alle hevigheid woedde.

Carnaval is ook in Santa Cruz de Tenerife serious business; het carnaval is het tweede grootste ter wereld (eerste plaats is voor Rio de Janeiro) en duurt 12 dagen (jawel).

Een hele reeks festiviteiten en verkiezingen volgen elkaar in sneltempo. En ’s nachts vullen de straten zich met verklede feestvierders. Geen Prins Carnaval op Tenerife, maar een Reina del Carnaval, een schone deerne die erin slaagt elegant te blijven in een kostuum dat zo’n 150-200 kg weegt. Verwant aan de popverbranding, is er de Entierro de la sardina, of de begrafenis van de sardine waarbij die in vlammen opgaat.

Goed voorbereid: Lotte en ik waren een beetje vermomd :)

tenerife1

Indrukwekkende constructies!

tenerife3 tenerife4

Kleurrijke kostuums

tenerife5 tenerife6

Kunstige wagens

tenerife7

Nog een tip: overdag is de temperatuur zeer aangenaam en we waren enthousiast in T-shirt op stap gegaan. Maar zodra de zon weg is, wordt het veel kouder en we zijn veel vroeger dan we eigenlijk wilden, naar binnen moeten vluchten. Een dikke trui kan de feestvreugde aanzienlijk verlengen :)

Suzanne

95 plekken in Spanje die je moet gezien hebben!

Zoals wel vaker zat ik opnieuw op het net te zoeken naar inspiratie voor een reis naar Spanje, nu ja,  naar inspiratie… inspiratie is er altijd genoeg. Ik zat vooral te zoeken naar nieuwe plekjes waarover ik iets kon schrijven, dingen die niet voor de hand liggen, plaatsen die niet iedereen kent of elke toerist al platgelopen heeft. Maar toen stootte ik op een artikel…

Een van die websites waar ik mezelf wel eens durf te verliezen is die van het magazine Viajar, van de groep/krant El periódico en daar zag ik een banner met 95 lugares básicos de España que hay que ver una vez en la vida. Vol verwachting doorklikkend kwam ik op een artikel of beter gezegd lijstje van – uiteraard – 95 plaatsen in Spanje die je eens in je leven moet gezien hebben. Vele kende ik van naam en op een aantal plekken was ik reeds geweest. Met de nodige nostalie dacht ik terug aan hoe magisch die inderdaad wel waren, maar ik ontdekte in het lijstje enkele steden of dorpjes waar ik nog niet geweest was of zelfs nog nooit van gehoord had.

Deze plekjes in Spanje staan vanaf nu op mijn verlanglijstje:

Parque Nacional de Garajonay

Nationaal park Garajonay op la Gomera of Parque Nacional de Garajonay is een subtropisch bos waar vaak een geheimzinnige mist zich tussen de vegetatie slingert. Een ideaal excuus om nog eens de Canarische Eilanden op te zoeken. La Gomera is de ideale bestemming als je de rust wil opzoeken en graag wandelt want er lopen 2 GR routes door het eiland.

Bosque_Encantado_Parque_nacional_de_Garajonay_La_Gomera_España,_2012-12-14_DD_19

 

Islas Ciés

De Islas Ciés zijn een eilandengroep voor de kust van Pontevedra in Galicia en deze ongerepte en onbewoonde eilanden sierden al meermaals de lijstjes met de mooiste stranden ter wereld.

Het turquoise water en het bijna witte zand helpt hen ongetwijfeld om zo genoemd te worden. De 3 eilanden zijn beschermd natuurgebied en er worden maar een beperkt aantal bezoekers per dag toegelaten. Zeker op voorhand plannen, mocht je daar ooit in de buurt zijn.

"Illas Cies Praia" by Henrique Pereira from gl. Licensed under CC BY-SA 3.0 via Commons - https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Illas_Cies_Praia.jpg#/media/File:Illas_Cies_Praia.jpg

Lagos de Covadonga

De lagos de Covadonga of de meren van Covadonga zijn 3 sprookjesachtige meren in het adembenemende Asturias vlakbij Cangas de Onis, waar ooit de Reconquista of het heroveren van Spanje op de Moren begon. Vanaf daar kan je een lange wandeling starten langs grotten, refugios en meren. Als je wil kan je tot op een hoogte van 2.479 meter wandelen met op de achtergrond de Picos de Europa.

https://www.flickr.com/photos/tadhik/6901536543

Wat zijn jouw favorieten en welke staan nog op jouw to do lijstje? Laat het ons weten via onze facebookpagina! Meer inspiratie kan je ook opdoen op de facebookpagina van het tijdschrift.

Kenny

La sobremesa, een heerlijk Spaans fenomeen dat je zeker eens moet proberen…

Dit weekend zat ik de geluksbijlage van De Morgen, een speciale editie ter ere van het 200ste DM Magazine te lezen en daar stond een artikel in over acht ‘vreemde’, zoals in niet inheemse geluksmomenten. Een van die acht was een Spaans fenomeen dat ik bijna vergeten was, de sobremesa. Het ideale moment om even stil te staan hoe leuk dat fenomeen wel is.

Maar wat is nu dat, die sobremesa hoor ik je tot hier denken. Wel letterlijk vertaald is het natafelen, maar het is veel meer dan dat. Het komt eigenlijk van el discurso de sobremesa. En om aan te tonen dat de vertalers zich nog geen zorgen moeten maken, google translate vertaalt het heel elegant door desktop, jejeje (een Spaanse lach). De Real Academia Española omschrijft het als volgt:

sobremesa
Tb. sobre mesa en acep. 4, p. us.

1. f. Tapete que se pone sobre la mesa por adorno, limpieza o comodidad.

2. f. Tiempo que se está a la mesa después de haber comido.

3. f. desus. Postre de una comida.

4. adv. de sobremesa (‖ inmediatamente después de comer).

Nu, het is niet meer dan, wanneer je met vrienden gaat eten, alles wat na het dessert komt en vóór je besluit naar huis te gaan. Alle woorden die over de tafel gaat na het eten, de tijd dat je gewoon gezellig aan tafel zit te kletsen over vanalles en nog wat met mensen die je echt graag hebt. Een tijd van geluk dus, dat is waar het om draait. En dat praten, dat kunnen ze in Spanje wel. Ik zeg niet dat het eten niet belangrijk is bij zo’n etentjes, maar wat zo’n avond echt de moeite waard maakt, is meestal het gezelschap. Hoe langer die sobremesa, hoe gezelliger de avond.

Ze zeggen nu wel dat het typisch Spaans is, maar wij doen het in Vlaanderen ook wel, dat natafelen, alleen klinkt het in het Spaans gewoon beter. Ons favoriete plekje om aan sobremesa te doen in Aalst is Tapasco. Zeker eens proberen dus die sobremesa! Met hoe meer, hoe liever en hoe luider, zoals ze het graag in Spanje hebben. en zeg nu zelf, wat is er belangrijker in het leven dan vriendschap, liefde (en eten)…

food-salad-restaurant-person-large

Het artikel uit het DM Magazine met de ‘vreemde’ geluksmomenten kan je gratis online raadplegen en het is best de moeite waard om eens te lezen. Sommige zijn wel wat raar, zoals het Portugese cheiro no cangote, maar wellicht heb je zelf al eens aan het Zweedse fika gedaan. Benieuwd? Lees dan zeker het artikel eens. Trouwens, er staan tijdens het weekend wel veel leuke artikels in het DM Magazine, ik ben fan geworden! In mijn poging om (in het weekend) wat te onthaasten, heb ik een abonnement genomen op De Morgen. Tijdens de week heb ik toegang tot alle digitale artikels, maar op zaterdag zit er telkens weer een “echte” krant in de bus. Echt een aanrader, zo een offline krant.

Un abrazo,

Kenny



			

Donostia/San Sebastián 2016

2016 trekt zich stilaan op gang. Misschien vond je nog geen tijd had om goede voornemens te maken?
Don’t worry, we hebben er eentje voor jou: “San Sebastián bezoeken”.

Het Spaanse San Sebastián, ook gekend onder zijn Baskische naam Donostia, ligt in een schitterende baai aan de Golf van Biskaje, dichtbij de grens met Frankrijk. In normale doen, is ze al een van de meest populaire toeristische bestemmingen in het noorden van het land, maar dit jaar wordt de stad onweerstaanbaar, in de hoedanigheid van “Culture hoofdstad van Europa”.

Een heel jaar lang krijgt San Sebastián extra kleur, met events, tentoonstellingen, culturele projecten, concerten … Op de officiële webpagina van Donostia/San Sebastián 2016 krijg je een indruk van de filosofie achter de projecten en een overzicht van het grote aantal geplande activiteiten. Veelbelovend!

Onze bestemming voor de Spaanse citytrip 2016 is alvast gekend :)